Celîlî mahlaslı Abdülcelîl b. Yûsuf'un, derlediği kırk hadisi Türkçe olarak şerh ettiği mensur eseri. Eserin adı Abdülcelîl b. Yûsuf'un bir diğer eseri olan Şerh-i Seb‘atü Ebhur adlı eserinin girişinde açık bir şekilde "ذخر الآخرة" (Zuhrü'l-Âhire) şeklinde yazılmış olmasına karşın, eldeki tek nüshası olan Adnan Ötüken İl Halk Kütüphanesi 3659 numaradaki nüshasında iki yerde "زخرة الآخرة" (Zeharatü'l-Âhire) şeklinde yazılması bir istinsah hatası olmalıdır. Bahsi geçen nüshaya göre eser “er-Erba’în el-müsemmâ bi-Zuhrüteü’l-Âhire min ehâdîsi hayri’l-beriyye” başlığı ile başlar. Sonrasında yarım sayfalık bir hamdele ve salveleden sonra ismini Abdülcelîl b. Yûsuf olarak takdim eden yazar, kırk hadis ezberlemeye dair hadisleri rivayet edip birçok İslam âliminin bu hadislerin davetine uyup kırk hadis topladıklarını belirtir. Kendisinin de bu hadislere tabi olup selefin yolundan giderek kırk hadis topladığını ifade eden Abdülcelîl b. Yûsuf, Sahihayn’den seçtiği hadisleri “nef’i âm” olması için Türkçe şerh ettiğini söyler. Ayrıca seçtiği hadislerin ravilerin ensabına işaret edip ne kadar yaşadıkları, doğumları, Hz. Peygamber ile gerçekleşen gazaları ile medfun bulundukları yer hakkında bilgi vereceğini dile getirir. Bu ifadelerden sonra en meşhur 6 hadis imamını tanıtarak eserine devam eden müellif, Buhârî ve Müslim’in Sahîh’leri üzerinde durup bunların öneminden kısaca bahsettikten sonra Buhârî’yi hâ harfi ile Müslim ve ittifaklarına da kâf harfi ile işaret ettiğini belirtip eserine Zuhretü’l-Âhire ismini verdiğini açıkça beyan eder.

Böyle bir girişten sonra seçtiği kırk hadisin şerhine geçen Abdülcelîl b. Yûsuf’un şerh usulü şöyledir: Şarih girişte belirttiği çerçevede hadisin ravisi hakkında bilgiler vermekle şerhine başlar. Örneğin birinci hadisin şerhini yaparken öncelikle hadisin ravisi bulunan Ebû Hüreyre’nin hayatı ve hadis rivayet etmesi hakkında iki sayfaya yakın bilgi verir. Sonrasında şerh edilecek hadis metnine yer veren müellif, hadisteki bazı kelimeleri filolojik ve semantik bakımdan şerh ettikten sonra hadisin Türkçe çevirisini yaparak şerhine son verir. Eserin eldeki nüshası, 89 yapraktan oluşmaktadır. Bu nüsha yazarın minhuvâtlarını ihtiva etmekte olup 1187 (?) yılında Hıfzî mahlaslı el-Hâc İbrâhîm b. Süleymân b. Halîl tarafından Silivri’de istinsah edilmiştir.

Müellifin biyografisi için bk. "Celîlî, Abdü’l-celîl Efendi". Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/celili-abdulcelil-efendi