Abdurehim Nizârî’nin felsefî ve ahlakî düşüncelerini anlatan bir eseri. Dürrü’n-Necât, Dehru’n-Necât gibi isimlerle de bilinen ve nazım-nesir karışık kaleme alınan eserin nesir kısmı yedi yüz satırdan, nazım kısmı da yedi yüz beyitten oluşmaktadır. Şair bu eserde adalet, ilim, marifet, ahlâk ve insan sevgisi gibi konulardaki düşüncelerini kahramanın ağzından dile getirir. Şair, eserin Hatime kısmında bu eseri Kaşgar hükümdarı Zuhûriddîn Hakimbeg için yazdığını belirtmiştir.

Hamd u Senâ, Mukaddime, Esas Kısım ve Hatime isimli dört bölümden oluşan eserin "Esas Kısım" bölümü soru cevap şeklindedir ve bu bölümde şairin hayatı, dinî, ahlaki ve edebî görüşlerine yer verilmiştir. Zıt fikirli iki kişinin karşılıklı konuşması şeklinde kurgulanan eser, Mudbîr Hûdbîn isimli kişinin sorularına Mukbil Revşendil isimli danışmanının verdiği cevaplardan oluşur. Mukbil Revşendil, şark dünyasında bütün halkın sevdiği ve üstat kabul ettiği biridir. Mudbîr Hûdbîn ise hilekâr, halka zarar veren bir zâlimdir. Eserde kendini beğenmiş bir şahıs olan Mudbir Hudbîn’in doksan dokuz sorusuna mütevazı ve bilgili Mukbil Revşendil etkili cevaplar vererek onu tesiri altına alır. İlk kırk yedi soru Mukbil Revşendil’i alt etmek içindir. Lakin onun çok bilge biri olduğunu anlayan Mudbîr Hudbîn, diğer soruları onun feyzinden yararlanmak için sorar. Sonunda Hudbîn iyi ahlaklı ve faziletli biri olur ve halkın yararına çalışmaya başlar.

Uygur araştırıcılar, bu eserin yazma ve taş baskılı şekillerinin Uygurlar arasında büyük yayılma gösterdiğini ifade ederler, ancak bu eser üzerindeki çalışmalar 1907 yılında Buhara’da yazılan nüsha üzerinde yoğunlaşmıştır (Şeripidin 1998: 1114).

Şairin biyografisi için bk. “Nizârî, Abdurehim”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/nizari-abdurehim