Kerbela Vak‘ası gerçekleşmeden önce Hz. Hüseyin’in amcasının oğlu Müslim b. Akîl’in başından geçen olayların hikâye edildiği eser. 30 bentlik 270 beyit tutarında bir terkîb-benddir. Aruzun "mef‘ûlü fa‘ilâtü mefâ‘îlü fâ‘ilün" kalıbıyla yazılan eserde, konu 17 başlık altında ele alınır (Erdoğan 2010: 165).

Müslim b. Akîl’in başından geçen olaylar Kerbela Vak‘ası içerinde önemli bir yere sahiptir. Müslim b. Akîl, başlangıçta Kûfe halkından gördüğü yakınlığa dayanarak Hz. Hüseyin’i Kûfe’ye çağırmıştır. Bu durum Hz. Hüseyin ile onun yakınlarının, taraftarlarının ilerde yaşayacakları ve etkisi yüzlerce yıl silinmeyecek bir facianın zeminini oluşturur. Müslim b. Akîl, Kerbelâ’nın ilk kurbanlarındandır ve onun Kûfe’de yaşadıkları ileride meydana gelecek o büyük felaketin âdeta habercisi durumundadır. Maktel-i Hüseyn adı verilen tür içerisinde önemli bir bölüm teşkil eden Müslim b. Akîl’in yaşadıkları, müstakil bir eser olarak belki orijinal değil, ama sağlam bir teknikle ve duygulu bir dille Senîh-i Mevlevî tarafından Vak‘a-i Kerbelâ’nın Mukaddimesi adıyla nazmedilmiştir ve söz konusu eser sayesinde bu önemli olaya ve sürece dikkat çekilmiştir. Eser, yalnızca Müslim b. Akîl’in çevresinde gelişen olaylardan bahsetmesi yönüyle bu türün diğer örneklerinden ayrılır (Erdoğan 2010: 201).

Senîh'in bu eseri ile mensur olmasına rağmen Fuzûlî’nin Hadîkatü’s-Sü’edâ’sında “Müslim-i Akîl’in Şehâdetin Beyân İder” başlıklı bölümde anlatılanlar arasında birçok benzerlik bulunur. Birkaç küçük ayrıntı dışında baştan sona olay örgüsü aynı doğrultuda devam eder. Öyle ki Senîh’in bu eseri, Hadîkâtü’s-Sü’edâ’nın Müslim bin Akîl’in başından geçenlerin anlatıldığı bölümünün nazma dökülmüş hâli gibidir (Erdoğan 2010: 172). Bununla birlikte iki eser arasında bazı farklılıklar da bulunur. Senîh’in eserinde olay örgüsü verilirken bazı ayrıntılar atlanmış ya da Hadîkatü’s-Sü’edâ’da daha ayrıntılı verilen bir olay daha yüzeysel bir şekilde ele alınmıştır (Erdoğan 2010: 176). Ercan Okyay; Abdülkâdir Karahan’ın, eserin nazım tekniğinin kuvvetli olmasına rağmen orijinal olduğunun söylenemeyeceği kanaatinde olduğunu belirtir (2005: 15). Karahan’ın bu kanaate varışı Senîh’in, eserini oluştururken Fuzûlî’nin etkisinde kalmış olmasıyla açıklanabilir. Öyle ki Senîh doğrudan doğruya Fuzûlî’nin kelime kadrosundan dahi faydalanmıştır (Erdoğan 201: 177).

17 varak olan eserin sonunda 1277/1860-61 tarihi bulunur. Eser, Süleymaniye Kütüphanesi Nafiz Paşa Nu. 1039’da kayıtlıdır ve bu nüshadan hareketle 2010 yılında Mehtap Erdoğan bir bildiri sunmuştur. Ayrıca eser, Süleyman Senîh’in şiirlerini ihtiva eden ve tek nüshası Senîh Efendi’nin torunlarından Necip Beklim’de bulunan el yazması eser içerisinde de yer almaktadır (Güngör 2013: 126-162).

Şairin biyografisi için bk. “Senîh, Süleyman”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/senih-suleyman-senih