Brahmi alfabesi ile yazılmış Uygurca derleme bir metin.

Sankskritçede “Dharmapada”nın karşılığıdır. Yani diğer tarikatların bu Dhammapada’sına karşılık gelmektedir. Çeşitli kaynaklar bu koleksiyonun Dharmatrata tarafından derlendiği konusunda hemfikirdir. Derlendiği metinler, Palice olan “Suttanipata” ve “Samyutta-nikaya”daki Sagatha vagga’nın içinden birkaç dize ve “Dhammapada” ve “Udana” adlı metinlerdir. Dharmatrata tarafından yapılmış olan Çince ilk çevirinin MS 221-223 tarihlerinde yazılmış olması eserin esas derleyicisinin bu tarihlerde yaşamış olabileceği bilgisini vermektedir (Rockhill 1883: xi).

Eski Uygur metinlerinin genel bir özelliği olarak, birçok eser Tibetçe, Toharca, Çince, Soğdca ve Sanskritçeden çevrilmiştir ve bu eserler Budizm'in ve Maniheizm'in ilkelerini içeren dinî metinlerdir (Zengin ve Yaman 2018: 176). Udanavarga metni de Buda'nın sözlerini bu amaçla derleyen dinî bir metindir. Metnin farklı çevirilerindeki aynı mısralar daima aynı şekilde ilerlememiş, çoğu kısımları farklı olarak yazılmıştır. Mesela Pali ve Tibet çevirilerinde durum böyledir. Ya da Çince ve Hindistan’daki Tibet çevirileri muhteva olarak özdeş olsa da bölümlerin başlıklarının adlandırılması açısından farklıdır. Ayrıca bunlar Budist kanonundaki erken dönem metinlerinin çeşitli versiyonlarının varlığını işaret etmektedir. Çince çeviri olarak da Chu yao jing (T 212, 30 bölüm) ve Fa xi yao sun jing (T 213, 4 bölüm) adlı çevirileri vardır. Budist Uygur kutsal metinleri içerisinden (sûtra, vinaya, abhidharma, tıbbi metinler, tantralar ve diğer budist yapıtlar) sûtralar içerisinde yer almaktadır. Çeviriler, asıl metnin hangi dile ait olduğuna dair ipucu vermemektedirler.

Berliner-Turfansammlung koleksiyonunda Sanskritçe ve Uygurca olmak üzere iki dilli ve altı parçadan oluşan iki versiyondan bahsedilmektedir. Biri Çince bir kitap tomarının arka yüzü, birisi ise bir el yazmasının beş yaprağı olarak kayıtlı bulunan bu versiyonların Udanavarga'ya ait olduğu belirtilmektedir.

Eser dört kitap içerisinde toplam otuz üç bölümden oluşmaktadır. Birinci kitap 12 bölüm 260 dize, ikinci kitap 12 bölüm 249 dize, üçüncü bölüm 6 bölüm 248 dize ve dördüncü bölüm ise 3 bölüm 232 dize şeklindedir. Her bölümden önce Buda'nın bahsettiği konuların tarihsel bir özeti verilmektedir. Nidanas adı verilen bu açıklamalar muhtemelen esas metne çevirilerde sonradan eklenmişlerdir. Metin, ilk Budist okullarından biri olan Sarvastivada’da Sarvastivadinler tarafından düzenlenmiştir. Türkische Turfantexte VIII (Türkçe Turfan Metinleri) adlı eserde Gabain tarafından yayımlanmıştır. (Shimin 2002: 786-800; Elverskog 2020: 46-47). Rockhill tarafından ise Tibetçe versiyonunun çevirisi yapılmıştır (Poussin 1912: 356).