- Yazar Biyografisi (TEİS)
Nâmî, Ahmed - Madde Yazarı: Dr. Öğr. Üyesi Ahmet Yenikale
- Eser Yazılış Tarihi:1051/1641-42
- Yazıldığı Saha:Anadolu-Osmanlı
- Edebiyat Alanı:Yazılı Edebiyat / Divan Edebiyatı
- Dönemi:17. Yüzyıl
- Dili:Türkçe
- Alfabesi:Arap
- Yapısı:Manzum
- Niteliği:Telif
- Türü/Formu:Divan
- Yayın Tarihi:19/11/2021
TÜRKÇE DÎVÂN (NÂMÎ, AHMED)
şiirlerNâmî, Ahmed (d. 1009/1600 - ö. 1084/1673)
ISBN: 978-9944-237-87-1
“Nâmî” mahlasını kullanan ve azledildikten sonra kendisini tamamen tasavvufa veren müderris ve kadı Niğdeli Ahmed Efendi’nin Türkçe şiirlerini ihtiva eden eseri. Ahmed-i Nâmî-i Nakşıbendî, önce tek divan halinde tertip ettiği şiirlerini, belirli bir edebî şahsiyete kavuştuktan sonra yeniden ele almış, hem fikrî hem edebî bir süzgeçten geçirerek Hüsn-i Hakikî ve Hüsn-i Mecâzî adlarıyla ayrı ayrı tertip etmiştir. Bu son tertibe göre toplamı 5.033 beyit olan divanların mündericatları şu şekildedir: Hüsn-i Mecâzî'de 22 kaside, 403 gazel, 2 müstezad, 79 kıt'a, 1 nazım, 1 rubaî, 7 tahmis, 19 müfred ve 1 mesnevî; Hüsn-i Hakikî'de ise 5 kaside, 110 gazel, 41 kıt'a, 1 nazım, 4 murabba, 2 tahmis, 2 müseddes, 2 terkîb-i bend, 4 terci'-i bend ve 2 mesnevî bulunmaktadır.
Hüsn-i Hakîkî adlı divanının başındaki bir kıt’asında (Yenikale 2017: 39) ifade ettiğine göre eserini 1051/1641-42'de, 42 yaşında iken tedvin etmiştir. Edebî şahsiyetindeki gelişim, divan nüshalarındaki değişiklikler incelendiğinde açıkça görülmektedir. Her iki divandaki terminoloji ve üslup farkı hissedilir derecededir. Şahıslar ve tasavvufî terimler indeksi incelendiğinde, Hüsn-i Hakîkî`de tasavvufî şahsiyetler dışında herhangi bir kişinin hatta padişahın bile adının zikredilmediği, yine tasavvuf terimlerinden bazılarının sadece burada geçtiği görülür. Hüsn-i Hakîkî`de padişah, din ve devlet büyükleri gibi şahıslara sunulan herhangi bir kaside bulunmamaktadır.
Şair alfabenin bütün harfleriyle gazel yazmıştır. Nâmî`nin dikkat çeken bir özelliği de onun ünlü Türk şairlerinden hiçbirisine nazire yazmamış olmasıdır. Sebk-i Hindî üslûbunun en önemli temsilcilerinden olan Fars şairlerinden Sâ'ib-i Tebrîzî`ye olan iltifatı da dikkat çekmektedir. Ahmed Nâmî kendi şiiri hakkındaki düşüncelerini “tab`um” redifli şiirinde ifade etmiştir. Bu, şairin şiir hakkındaki genel fikirlerini de yansıttığı için poetikası sayılabilecek tarzda yazılmış bir şiirdir (Yenikale 2017: 46-49). Şiirlerinde doğa ve insan sevgisi, sanat eserlerine karşı ince duygular, ılımlı tabiatı hissedilir derecededir. Kendisinden bir doğum olayına, bir mimarî yapıya, tarih düşürmesinin talep edilmesi; şiire adım atacak kişilerin ondan mahlas rica etmeleri; nazîre taleplerine cevaplar vermesi, çevresinde sevilen, sayılan ve şairliği kabul gören bir kişi olduğunun en önemli göstergelerindendir.
Nâmî Dîvânı’nın İstanbul Kütüphaneleri Türkçe Yazma Divanlar Kataloğu’nda 3 nüshası bulunmaktadır. Yapılan araştırmalar sonucunda 3 farklı nüshası daha tespit edilmiş ve böylece nüsha sayısı 6’ya çıkmıştır. Eser yayımlanmıştır (Yenikale 2017).
Şairin biyografisi için bk. “Nâmî, Ahmed”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/nami-ahmed
Eserden Örnekler
Gazel
Nîze-dâr-ı gamzesine sînemi itdüm umac
Çekmesün ol şâh-ı hûbânum nişâna ihtiyâc
Ol mehün tâb-ı ruhunda lem’a-i şem’a döner
Olsa hurşîd-i cihân halvet-serâsında sirâc
Bir nigâh-ı nâzınun meftûnıdur gılmân u hûr
Kişver-i hûbî-i ‘âlemden n’ola alsa harâc
‘Aksidür âyînede var ise misli ol şehün
Tâc-ı istiğnâ ile itse mahaldür ibtihâc
Var iken kâlâ-yı tab’-ı Nâmî-i şîrîn-edâ
Kandadur gelsün metâ’-ı nazmına viren revâc (Yenikale 2017: 128)
Gazel
Sanma kendü başına fi’l ile gerdândur bu çarh
Darb-ı çevgân-ı emirde gûy-ı galtândur bu çarh
Cânı insândur anun rûy-ı hakîkatde bilün
Yohsa insân olmasa bir cism-i bî-cândur bu çarh
Ma’nîde dür-dâneler insân sadefdür ümmühât
Hâsıl eyler dem-be-dem gûyâ ki ‘ummândur bu çarh
Rûy-ı mir’ât-ı ‘ademde zâhir eyler şeklini
Çeşmi insân-ı cihânî ‘aks-i insândur bu çarh
Kûy-ı yârı Nâmî-veş turmaz tavâf eyler yürür
Cezbe-i ‘ışk ile benzer deng ü hayrândur bu çarh (Yenikale 2017: 370)
Kaynakça
Akbayar, Nuri (1996). Mehmed Süreyya Sicill-i Osmânî. C.4. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay.
Altun, Kudret (1997). Tezkire-i Mücîb. Ankara: AKM Yay.
Çapan, Pervin (2005). Mustafa Safâyî Efendi Tezkire-i Safâyî. Ankara: AKM Yay.
Derin, Fahri Ç.ve Vahid Çabuk (1985). Hafız Hüseyin Ayvansarayî Mecmua-i Tevârîh. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yay.
Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (2001). Mehmed Nâil Tuman Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.II. Ankara: Bizim Büro Yay.
Levend, Agâh Sırrı (1956). Gazavât-nâmeler ve Mihaloğlu Ali Bey’in Gazavât-nâmesi. Ankara: TTK Yay.
Özcan, Abdülkadir (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakaik-i Nu’maniyye ve Zeyilleri, Vekayiü’l-Fudalâ. C.1. İstanbul: Çağrı Yay.
İstanbul Kütüphaneleri Türkçe Yazma Divanlar Kataloğu (1959). C.2. İstanbul: MEB Yay. 431-433.
Uzunçarşılı, İsmail Hakkı (1995). Osmanlı Tarihi. C. III/2. Ankara: TTK Yay.
Yenikale, Ahmet (2002). Ahmet Nâmî Divanı ve İncelemesi. Doktora Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
Yenikale, Ahmet (2017). Ahmet Nâmî Divanı. Ankara: KTB Yay. e-kitap: https://ekitap.ktb.gov.tr/Eklenti/56192,ahmed-nami-divanipdf.pdf?0 [Erişim tarihi: 01.11.2021]
Zavotçu, Gencay (2009). Rıza Tezkiresi. İstanbul: Sahaflar Kitap Sarayı Yay.
Atıf Bilgileri
Benzer Eserler
| # | Madde | Yazar | Madde Yazarı | İşlem | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | FETİH-NÂME-İ NÂMÎ DER HAKK-I GÜRCİSTÂN (NÂMÎ) | Nâmî, Hasan Ağa | Dr. Öğr. Üyesi Ahmet Yenikale |
Görüntüle | ||
| 2 | FARSÇA DÎVÂNÇE (NÂMÎ, AHMED) | Nâmî, Ahmed | Dr. Öğr. Üyesi Ahmet Yenikale |
Görüntüle | ||
| 3 | LEMEZÂT-I HULVİYYE EZ LEMEÂT-I ULVİYYE (MAHMUD CEMALEDDİN HULVÎ) | Mahmud Cemaleddin el-Hulvî | Diğer Özlem Şamlı |
Görüntüle | ||
| 4 | AHBÂRÜ’L-'İBER (ZA’ÎFÎ, MUHAMMED) | Za'îfî, Muhammed | Doç. Dr. Necmiye Özbek Arslan |
Görüntüle | ||
| 5 | KIRK HADİS TERCÜMESİ (FEYZÎ-İ KEFEVÎ) | Feyzî-i Kefevî | Prof. Dr. Adem Ceyhan |
Görüntüle | ||
| 6 | ZÜBDETÜ'N-NESÂYİH VE UMDETÜ'T-TEVÂRÎH (IYÂNÎ) | Iyânî, Cafer Iyânî Bey | Prof. Dr. Osman Ünlü |
Görüntüle | ||
| 7 | RÂZ-NÂME FÎ MENÂKIBİ'L-ULEMÂ VE'L-MEŞÂYİH VE'L-FUZELÂ (KEFEVÎ HÜSEYİN) | Kefevî, Hüseyin | ismail Aksoyak |
Görüntüle | ||
| 8 | ES-SEYFÜ'L-MESLÛLÜ FÎ ŞERHİ'R-RESÛLİ (MUSTAFA b. BÂLÎ) | Mustafa b. Bâlî | Araş. Gör. Oğuzhan Et |
Görüntüle | ||
| 9 | HADÎS-İ ŞERÎFLER MECMUASI (MUSTAFÂ b. BÂLÎ) | Mustafâ b. Bâlî | Araş. Gör. Oğuzhan Et |
Görüntüle | ||
| 10 | HÂŞİYE ALÂ ŞERHİ MİFTÂH (MUSTAFA b. BÂLÎ) | Mustafâ bin Bâlî | Araş. Gör. Oğuzhan Et |
Görüntüle | ||
| 11 | TUHFE-İ ŞEMSÎ (ŞEMSÎ) | Şemsî, İsfendiyar-zâde Şemsî Ahmed Paşa | Prof. Dr. Yunus KAPLAN |
Görüntüle | ||
| 12 | KARAMAN-NÂME (ŞİKÂRÎ) | Şikârî | Araş. Gör. Mizan Coşkun Özgür |
Görüntüle |