Hüseyin Vâiz-i Kâşifî’nin (ö. 910/1504-1505) Hz. Muhammed'e salat u selam getirmenin önemi hakkında Farsça olarak kaleme adlığı Tuhfetü’s-Salavât adlı eserinin 17. yüzyılın önde gelen münşilerinden Okçu-zâde Mehmed Şâhî tarafından yapılan tercümesidir.

Kısa bir hamdele ve salveleden sonra gelen sebeb-i telif bölümünde mütercim Hüseyin Vâiz-i Kâşifî’nin Tuhfetü’s-Salavât adlı eserini Allah'a yakınlaşmak (takrîben ilellâh) ve Hz. Peygamber'in şefaatine nail olmak (tevessülen bi-şefâ'atihî) amacıyla Türkçeye tercüme ettiğini belirtip eserini bir mukaddime 12 fasl ve bir hâtime üzerine tertip ettiği ifade eder. 

Hz. Muhammed'in diğer peygamberlerden üstün oluşunun ele alındığı mukaddime kısmından sonra salat ayeti ve salata dair nükteler; Allah, melekler ve insanların salatlarının hikmeti, salat ve selamın manası, gerekliliği, keyfiyeti, "Muhammed" isminin özellikleri, salatlarda Hz. İbrahim isminin zikredilmesinin hikmeti, salat ve selamın fazileti, faydaları; salat u selamı terk eden kişinin dünyevî ve uhrevî cezası ve salat getirecek kimsenin uyması gereken adabın anlatıldığı bölümlere yer verilir. Hâtime kısmında ise muhtelif salatlara yer verilmiştir ki bu son kısmı dolayısıyla eser bir tür salat u selam mecmuası görünümü kazanır. 

Eserin tamamlandığı tarihe dair bazı kaynaklarda (Woodhead 2007: 336; Özer 2022: 69) 1021/1612 yılı ileri sürülmüşse de Yılmaz Öksüz eserin Çorum Hasan Paşa İl Halk Kütüphanesi 3211 numarada bulunan nüshasında yer alan (vr. 55b) tercüme tarihi kaydına binaen eserin 990/1582 yılında kaleme alındığı bilgisini vermektedir (2016: 17-18). Biz Öksüz'ün verdiği bilgiyi teyit edip eserin 990/1582 yılında kaleme alındığına katılmakla birlikte Woodhead'in verdiği bilgiyi Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi Revan Köşkü 97 numarada bulunan nüshaya dayandırmasına binaen eserin 1021/1612 yılında güncellenmiş olabileceğinin bir ihtimal olarak dikkate alınması gerektiğini düşünüyoruz. 

Başta Münşeât'ının dîbâcesi olmak üzere birçok eserinde gerek söylem gerekse de eylem bağlamında çok iddialı bir münşi olduğunu iddia eden Okçu-zâde Mehmed Şâhî'nin bu eseri, diğer eserlerine göre estetik kaygılardan uzak daha sade bir üslup ile kaleme alınmıştır. 

Eserin yukarıda zikredilen nüshaları dışında Süleymaniye Kütüphanesi Esad Efendi 278, H. Hüsnü Paşa 464, Hacı Mahmud Efendi 3961 numaralarda olmak üzere 10'u aşkın nüshası bulunmaktadır.

Yazarın biyografisi için bk. "Zeynî/Şâhî, Okçu-zâde Nişancı Mehmed Paşa". Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/zeyni-sahi-okcuzade-nisanci-mehmed