Muallim Feyzî’nin şarkı güftelerini içeren mecmuası. Eserde Ârif Bey, Şevki Bey, Rıfat Bey ve Fâik Bey gibi isimler tarafından bestelenmiş 35 güfte bulunmaktadır. Bunlardan 30’unun makam isimleri ve bestekârları yazılı iken 5’inde herhangi bir bilgi verilmemiştir. Feyzî, eserin te’lif sebebini; güftelerinin ağızdan ağıza, nüshadan nüshaya naklolurken tahrif olmasını önlemek, kişilerin mizaç ve efkârına göre tasarrufta bulunmasını engellemek, manzumelerinin başkalarıyla karışmasına mâni olmak şeklinde açıklar (1303: 3)

Mecmuanın başında bulunan ilk güfte, Sultan II. Abdülhamid’in cülusu üzerine yazılmıştır. Diğer güftelerinde genellikle aşk, sevgili, gönül, ayrılık acısı gibi temaları mısralara dökmüştür. Eser, 32 sayfadan müteşekkildir. İstanbul’da Mürettibiyye Matbaasında 1303/1885 yılında basılmıştır. Metin üzerine herhangi bir çalışma tespit edilememiştir.

Şairin biyografisi için bk. “Feyzî”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/feyzi-ahmed-feyzi-tebrizli