Asıl ismi Seyyid Hüseyin olan 18. yüzyılın Vehbî mahlasıyla ün yapmış şairine ait eser. Arslan’a göre; anlatılan törenler hakkında oldukça tafsilatlı bilgi vermesi bakımından ve günümüze ulaşan sûr-nâmeler içinde en fazla nüshanın ona ait olması bakımından oldukça özel bir yere sahiptir (1990:85). Mensur olarak yazılan eserin içinde Vehbî’nin kendisine ait manzum parçalar da bulunmaktadır. Nüshalarda farklılıklar görülmekle birlikte 175 sayfadan oluşan eserin başında 128 beyitlik manzum bir parça bulunmaktadır. Bu bölümün hemen ardından bir kıt’a yazan Vehbî sonra nesre geçmeyi tercih etmiştir. Eserde aynı zamanda düğünleri tasvir eden 137 minyatür bulunmaktadır.

Sûr-nâme-i Vehbî’'de  1720 yılında yapılan ve on beş gün ve gece süren III. Ahmed’in şehzadeleri I. Süleyman, II. Mustafa, III. Mehmed ve IV. Bayezid’in sünnet düğünleri ile Sultan II. Mustafa’nın kızları Ayşe Sultan’ın Ağrıboz Muhafızı İbrahim Paşa ve Emetullah Sultan’ın Sirke Osman Paşa ile yaptıkları evlilik törenleri anlatılmaktadır.

Sûr-nâme-i Vehbi’nin yedisi Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi, yedisi Süleymaniye Kütüphanesi, altısı İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi, ikisi Fatih Millet Kütüphanesi, biri de İstanbul Taksim Belediye Kütüphanesi'nde olmak üzere sadece İstanbul’da 23 nüshası bulunmaktadır. Bunların dışında eserin yurt dışı kütüphanelerinde pek çok nüshası olduğu bilinmektedir. Eser iki resimli nüshaya sahiptir; biri Nakkaş Levnî tarafından resimlenmiş ve sultana sunulmuş; diğerinin ise, Sadrazam Nevşehirli İbrahim Paşa’ya sunulduğu tahmin edilmekte olup Nakkaş İbrahim tarafından resmedilmiştir (Elmas,1994).

Sûrnâme Tulum (2008) ve Arslan (2009) tarafından yayımlanmıştır.

Şairin biyografisi için bk. “Seyyid Vehbî, Hüseyin”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/seyyid-vehbi-huseyin