Mustafa Vahyî’nin çeşitli tasavvufi kavramları açıkladığı ve dönemindeki tartışmalara cevap verdiği mensur eseri. Her sayfasında 17 satır olan eser, 16+224 sayfadan meydana gelmiştir. İlk 16 sayfa mukaddime mahiyetindedir. Bu kısım içindekiler bölümünü de ihtiva etmektedir. Ayrıca dönemin önemli şahsiyetlerinin takrizlerine de yer verilir. Mustafa Vahyî, eseri cehrî zikir, fenâ, bekâ, semâ, raks, devrân, muhabbet gibi tasavvufi kavram ve mevzulardaki tartışmalara cevap olması için, tasavvuf yolundakilere, semâ, raks, devrân yapanları kâfirlikle suçlayanlara ne lazım geldiğini izah etmek için kaleme aldığını beyan eder. Kur’an-ı Kerim’den ve Hz. Peygamber’in (s.) hadislerinden hareketle Allah’ı zikretmenin faziletini vurgular. Allah’ı zikirle ilgili tüm konuları bir kitapta bir araya getirmek istediğini, bu çalışmanın tasavvuf yolunun saliklerine faydalı olmasını temenni ettiğini belirtmektedir (Pekdoğru 2016: 23-24). 

Müellif, tasavvufi konuları, kavramları açıklarken mevzu ile ilgili ayet ve hadislere başvurmuştur. Ayrıca tefsir, hadis ve tasavvuf literatüründen istifade etmiştir. Eser, klasik mensur eser düzenine uygun tarzda besmele, hamdele ve salvele ile başlar. İçindekiler kısmıyla uyumlu olarak sayfa kenarlarında başlıklar yazılırken eserin istinsahı fasılasızdır. İşlenen konular arasında belli bir tertip gözetilmemiştir. Eserin belli kısımlarında dil ağırlaşmaktadır. Âyet, hadis, tefsir ve hadis şerhleri Arapça nakledilmiştir. Bunların bazısının tercümesi yapılmış bazısınınki yapılmamıştır. Müellif, tercüme yaparken faydayı öne çıkarmaktadır. Eserde “Ey Birader!” gibi ünlemlerle okuyucunun dikkati çekilir. Dervişleri eleştirenlerin hatalarını göstermek için soru-cevap yöntemi tercih edilmiştir. Bilhassa cehri zikri ön plana çıkaran Mustafa Vahyî, zikirle alakalı tüm fetvaları bir araya getirmeyi istemiştir. Nitekim eserin son bölümünde Zenbilli Ali Efendi’nin eserini de paylaşmıştır. Eser, Osmanlı Devleti, İslam Ordusu askerleri, dönemin hükümdarı Abdülaziz Han ve ailesine duayla bitirilmiştir (Pekdoğru 2016: 24-27).

Eserin bir nüshası Konya Bölge Yazma Eserler Kütüphanesi 14233 numarada kayıtlıdır. Yazma nüsha bugün için elde yoktur. Eser, İstanbul Sultaniye Matbaası'nda, 1284 yılında basılmıştır. Yakup Pekdoğru eser üzerine 2016 yılında Osmanlı Son Dönem Sufilerinden Mustafa Vahyî Efendi’nin Tuhfetü’s-Sâlihîn ve Sübhatü’z-Zâkirîn İsimli Eseri (Günümüz Harflerine Çevirisi ve Metin Tahlili) başlıklı bir yüksek lisans tezi hazırlamıştır. Tezin ikinci bölümünü eserin Latin harflerine aktarılmış metni oluşturur.

Şairin biyografisi için bk. “Vahyî, Seyyid Mustafa, İstanbullu”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/vahyi-seyyid-mustafa-istanbullu