Allah Teâlâ’nın isimlerinin açıklanması için kaleme alınan Esmâ-i Hüsnâ şerhleri tarzında yazılmış mesnevi. 1537-1541 yılları arasında yazıldığı tahmin edilmektedir. Aruzun mefâ’ilün/ mefâ’ilün/ fe’ûlün kalıbıyla kaleme alınan mesnevi 799 beyitten meydana gelmektedir. Eserin ilk beş beytinde şair, Allah’ın insanı ve canlıları yaratmasının ardından insanoğlunu canlıların en seçkini yaptığını ve ona idrak verip esmâyı bildirdiğini anlatır. Daha sonra bununla ilgili âyeti yazarak esmâ ile meşgul olmanın önemini bildirir. Esmâ okumanın adabını anlattıktan sonra şerhe başlar. Şerh ettiği her ismin sonunda vird olarak o ismin birkaç defa söylenmesi gerektiğini vurgular. Allah ile Hakem isimleri arasındaki 28 isim, ebced harfleriyle diğer isimler ise rakamlarla sıralanır. Şerh kısmı 795 beyittir. Son kısımda 4 beyitlik bir hatime yer alır. Şerh-i Esmâ-i Hüsnâ’nın Yazma Eserler Katalogu’nda 32 yazma nüshası kayıtlıdır. Eser üzerinde bir yüksek lisans çalışması hazırlanmıştır (Akbay 1996). Eserin Süleymaniye Kütüphanesi Esad Efendi Koleksiyonu 3700/8 numarada kayıtlı yazma nüshası yayımlanmıştır (Külekçi 1997). Bununla beraber eser, iki akademik makale ile incelenmiştir (Yılmaz 1994 ve Yılmaz 1998).

Şairin biyografisi için bkz. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. “İbn-i İsâ, İlyas Saruhanî”. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/ibni-isa-ilyas-saruhani