Süleyman Fâ'ik Efendi’nin Ahmed Resmî Efendi’nin (ö. 1197/1783)’nin meşhur eserine zeyli. Sefînetü’r-Rü’esâ Zeyli, Ahmed Resmî Efendi’nin reisülküttapların hâl tercümelerine dair Sefînetü’r-Rü’esâ olarak tanınan Halîkatü’r-Rü’esâ adlı eserine yapılmıştır.

Süleyman Fâik, Resmî Ahmed’in Halîkatü’r-Rüesâ adlı eserine iki zeyil yazmıştır. Önce eserine 1167/1754 -1219/1804 yılları arasında görev yapanları eklemiş, daha sonra da Zeylü’z-Zeyl adıyla bu tarihten sonra görev yapanları esere dâhil etmiştir. Eserde elliye yakın reisülküttabın biyografisine yer almaktadır. Biyografisi bulunan şahıslar sırasıyla şu şekildedir: Mühürdar Abdî Efendi, Kâmil Ahmed Paşa, Hâmid Hamza Paşa, Avnî Mehmed Efendi, Râsim Ebûbekir Paşa, Şâtırzade Kâşif Mehmed Emîn Efendi, Dilâver Ağazade Ömer Efendi, Abdî Efendi, Recâyî el-Hâc Mehmed Emîn Efendi, Nu’mân Enîs Efendi, Mehmed Emîn Paşa, Hümâmîzade Ömer Efendi, Yenişehirli Osmân Paşa, Abdü’r-rezzâk Bâhir Paşa, Münîb İbrâhîm Efendi, Râ’if İsmâ’îl Paşa, Vahîd Ömer Efendi, Feyzî Süleymân Paşa, Es-Seyyid Mehmed Hayrî Efendi, El-Hâc Mustafâ Efendi, Es-Seyyid Mustafâ Efendi, Mehmed Atâu’llah Beğ, Râşid Mehmed Efendi, Seyyid Abdullah Birrî Efendi, Dürrî Efendi, Firdevsî Mehmed Emîn Efendi, Râtib Ebûbekir Efendi, Râsih Mustafâ Efendi, Âtıf Ahmed Efendi, Râs’if Mehmed Efendi, Vâsıf Ahmed Efendi. Zeylü’z-Zeyl (s. 149) başlığı altında Mehmed Emîn Nahîfî Efendi, Çelebi Mustafâ Reşîd Efendi, Safî Efendi, Seyyid Mehmed Sa’îd Hâlet Efendi, Mehmed Emîn Vahîd Paşa, Mustafâ Mazhar Efendi, Seyyid Mehmed Sa’îd Gâlib Paşa, Mehmed Ârif Efendi, Mustafâ Refîk Efendi, Mehmed Ârif Efendi, Hüseyin Hüsnî Beğ Efendi, Seyyidâ Mehmed Efendi, Cânib Efendi. (Hatime’den sonra) Hâmid Beğ Efendi, Mehmed Sâdık Efendi.

Eserde, hâl tercümeleri kaleme alınan reisülküttapların kısaca hayatı anlatılmış, biliniyorsa doğum tarihleri, atandığı görev ve atanma tarihleri, ailesi, ölüm tarihlerinin belirtilmesine özen gösterilmiştir. Bazı şahsiyetlerin hayatları etrafında teşekkül eden bazı latifeler ile şairlik vasfı bulunanların şiirlerinden örneklere de yer vermiştir. Eserin dili, yer yer ağdalı ve secilidir.

Birçok yazma nüshası bulunan (Beyazıt Devlet Kütüphanesi Veliyyüddin Efendi Nu. 145/6, 3442; Süleymaniye Kütüphanesi Hâlet Efendi Nu. 609; Dârü’l-Kütübi’l-Mısriyye Türkçe Yazmaları Nu. 176) bu iki zeyil, Ahmed Resmî’nin eseriyle birlikte taş baskısı olarak 1269/1853 yılında İstanbul’da Takvîm-i Vekâyi’-i Âmire’de neşredilmiş (s. 88-195), daha sonra Mücteba İlgürel’in Ahmed Resmî’yle ilgili girişi ve Recep Ahıshalı’nın hazırladığı indeksle birlikte tıpkıbasımı yapılmıştır (İlgürel vd. 1992).

Yazarın biyografisi için bk. “Fâ'ik, Süleyman Fâ'ik Efendi”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/faik-suleyman-faik-efendi