Subhî-zâde lakabıyla tanınan Feyzî’nin Heft-Seyyâre, Mir’ât-ı Âlem-nümâ, Aşk-nâme isimli mesnevileri ve Dîvân'ı ile birlikte Hamse'sini oluşturan eseri. Mesnevi, Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi Revan Köşkü 801 numarada kayıtlı müellif hattı olması muhtemel Hamse nüshasında, Dîvân, Heft Seyyâre, Mir’ât-ı Âlem-nümâ'dan sonra 160a-200a varakları arasındadır.

1000 beyitten oluşan Safâ-nâme, "fâ’ilâtün fâ’ilâtün fâ’ilün" vezni ile yazılmıştır. Eser, “Tevhid”, Münâcât”, “Na’t”, “Çâr-Yârin Medhi”, “Sebeb-i Telif-i Manzûme” gibi klasik mesnevi bölümleri ile başlar. Bunları, bahar, Anadolu ve Rumeli Hisarları, içki meclisi ve sakinin anlatıldığı fasıllarla meclise güzellik katan mûsikî alet ve makamlarının anlatıldığı “Sıfat-ı Saz” isimli bölüm takip eder. Daha sonra “Sıfat-ı Aşk-ı Hakikî” başlığı altında ilahî aşkın dile getirildiği bir fasıl yer alır. Eserde, mekânlar birbirine benzer ifadelerle tasvir edilse de, yaşanan hayata ışık tutmaları açısından dikkate değer özellikler gösterirler. Anadolu ve Rumeli Hisarlarının anlatıldığı 11. ve 12. bölümler güzel manzara ve tasvirlerle doludur. Güzelliği sağlayan en önemli husus, görünen, yaşanan dünyanın nazmedilmiş olmasıdır. Bu “Sıfat-ı Şeb-i Mehtâb”, “Sıfat-ı Meclis”, “Sıfat-ı Sâki”, “Sıfat-ı Saz” fasılları için de geçerlidir. “Sıfat-ı Meclis” bölümünde şair bir meclis tasavvur eder ve bu mecliste olmasını arzu ettiği özellikleri birbiri ardınca sıralar (Alkan İspirli 2005: 14).

İlk olarak Agâh Sırrı Levend tarafından tanıtılan eser (1955), Mehmet Arslan tarafından Türk Edebiyatında Hamseler ve Subhîzâde Feyzî’nin Hamsesi ismi ile yayımlanmıştır ( 2008). Ayrıca eser üzerinde bir doktora tezi hazırlanmıştır (İspirli 1997).

Şairin biyografisi için bk. “Feyzî, Subhî-zâde”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/feyzi-subhizade