Sâlih Fâik Bey’in tanınmış bazı şairlerin Türkçe ve Farsça rubailerinden oluşan eseri. Peymâne’yi iki bölümde değerlendirmek mümkündür. Fâik’in kendi manzumelerinden meydana gelen birinci bölüm “Peymâne” başlıklı 105 beyitten oluşan bir mesnevi ile başlamaktadır. Bu manzume, klasik tertibe uygun olarak tevhid ile başlayıp naʻt ile devam etmiştir. Devamında Fâ’ik Bey, 27 beyitlik bir mesnevi ile devrin padişahı II. Abdülhamidʼe övmüştür. Ardından “Hasb-i Hâl“ başlıklı 31 beyitlik bir mesnevi gelmektedir. Bunu “İstidrâd” başlığı altında dokuz bentten oluşan 1 murabba, “Düşme a gönül şu âh u zâra / Sabreyle olur bu derde çâre” beytiyle başlayan ve 60 beyitten oluşan bir mesnevi gelmektedir. Eserin bu ilk bölümü özgün olup tamamen şairin şiirlerinden oluşmaktadır.

Eserin ikinci bölümü “İbtidâ’-i Rubâ’iyyât” başlığı altında verilmiştir. Fâik Beyʼin eserinin büyük bir bölümünü Farsça rubailer ve İranlı şairlerin manzumeleri oluşturmaktadır. Peymâne’nin bu bölümü tanınmış bazı şairlerin rubailerini içeren bir antoloji, bir mecmua görünümündedir.

Farsça rubailer ile ilgili kısımda şu şairlerin manzumeleri bulunmaktadır: Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî (ö. 671/1273), Bâyezid-i Bistâmî (ö. 233/848), Abdurrahman Câmî (ö. 897/1492), Abdulkâdir Bîdil (ö. 1132/1720), Kemâleddîn-i İsfahânî (ö. 671/1273), Ömer Hayyâm (ö. 525/1131), Feyzî-i Hindî (ö. 1003/1595), Örfî-i Şirâzî (ö. 1000/1591), Niyâzî (ö. 1931), Nefʻî (ö. 1044/1635), Molla Câmî (ö. 897/1492), Ebû Saîd-i Ebuʼl-Hayr (ö. 440/1049), Senâî (ö. 525/1131), Ferîduddin Attâr (ö. 617/1221), Celâleddin Devvânî (ö. 671/1273), Hâkânî (ö. 585/1190), Ali Şîr Nevâyî (ö. 906/1501), İbn-i Yemîn (ö. 770/1368), Nefʻî (ö. 1044/1635), Enverî (ö. ?/?), Azmizâde Hâletî (ö. 1040/1631), Seyyid Nizâm (ö. 956/1550), Mesûd-i Saʻd-i Selmân (ö. ?/?), Hüseyin-i Tebrîzî (ö. 1323/1906), Aşkî (ö. 981/1574), Fahreddîn Râzî (ö. 606/1210), Firdevsî (ö. 410/1020), Hâfız-ı Şirâzî (ö. 792/1390), Râgıb Paşa (ö. 1176/1763), Şâh İsmail (ö. 930/1524), Mihrî Hâtûn (ö. 911/1506), Lâle Hâtûn (ö. 681/1283), Feyzullâh Sermed (ö. 1202/1788), Nevʻizâde Atâyî (ö. 1044/1635), İmâm Gazâlî (ö. 504/1111), Yavuz Sultan Selim (ö. 926/1520), (Urfalı) Şevket (ö. 1335/1917) ve Lutfullâh (ö. 921/1516).

Türkçe rubailer başlığı altında bulunan şairler ise şöyledir: Nâbî (ö. 1123/1712), Fuzûlî (ö. 963/1556), Azmîzâde Hâletî (ö. 1040/1631), Şeyh Gâlib (ö. 1213/1799), Râgıb Paşa (ö. 1176/1763), Ziyâ Paşa (ö. 1297/1880), Sultan IV. Murad (ö. 1050/1640), Dâmâd Mahmûd Celâleddin Paşa (ö. 1320/1903), Muallim Nâcî (ö. 1310/1893), Muallim Feyzî (ö. 1327/1910), Lebîb Efendi (ö. 1283/1867), Nahîfî (ö. 1150/1738) ve Ağazâde Örfî Mahmûd (ö. 1191/1778).

1313/1896 yılında yazılan ve 156 varaktan oluşan Peymâne, İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi İbnülemin Mahmud Kemal İnal Koleksiyonu Nu. 1504’te bulunmaktadır. Eser, muhtelif çalışmalarda kısaca tanıtılmıştır (Çambel Kalço 2019, 2020).

Fâ'ik'in biyografisi için bk. “Fâ’ik, Sâlih Fâ'ik Bey”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/faik-salih-faik-bey