Eserden Örnekler

Sababı Ta’lıf

Bir mardi ko‘han manga yovushti,

Ahvolima ittiloye tushti.

Qobil bilibon meni bu ishda,

Mohir sonib har qayu ravishda,

Sa’y ayladi, berdi bir necha pand,

Izhori hunarg‘a qildi payvand.

Ustozim edi-yu, rahbar erdi,

Ul asrda balki sarvar erdi.

Oning sifatin na deyki, ey shoh,

Erdi bari ilmlardin ogoh.

Odobdin ermas erdi, nochor

Ismini desam — Xalifa Bozor.

Diydorini haq karomat etgay,

Nofe’ so‘zi birla haqg‘a yetgay.

Aydi:— Hunaringni ayla izhor,

Hifz etmakadur so‘zung sazovor.

Abyotingi kim o‘qub eshitsa,

Shoyadki doui xayr etsa…

Maqbuli tabiat o‘ldi so‘zi,

Hal bo‘ldi bari so‘zing ramuzi.

Bas «Muxtasari viqoya»ni nazm

Etmakni o‘zumga ayladim jazm.

Forsiy til ilan tamom qildim,

Zodi rahi xosu om qildim.

Marmuzi g‘avomuzin hal etdim,

Mujmal so‘zini mufassal etdim (Шавқий 1964: 13).