Süleymân Senîh’in terci-bend nazım şekliyle yazmış olduğu Kerbela mersiyesi. 6 sayfalık 8 bentten oluşan 72 beyitlik bu manzume, 1288/1871-72’de İstanbul’da basılmıştır. Aruzun “mef‘ûlü fâ‘ilâtü mefâ‘ilü fâ‘ilün” kalıbıyla yazılmıştır. Manzume, Hz. Peygamber’in vefatından dolayı Hz. Fatıma’nın duyduğu üzüntüyü dile getirmesiyle ve rüyasında babasını görüp ertesi gün kendisinin vefat edeceğini öğrenmesiyle başlar. Daha sonra Kerbela Vak’ası yüzeysel olarak işlenir. Manzumede Arapça, Farsça kelime ve terkipler sıkça kullanılmıştır. Dolayısıyla manzumenin dilinin ağır olduğu söylenebilir. 

Mersiye-i Şerîf'in Latin harfli metni, Mehmet Arslan ve Mehtap Erdoğan tarafından hazırlanan Kerbela Mersiyeleri adlı kitapta mevcuttur (2009: 626). Ayrıca Recep Şükrü Göngör tarafından hazırlanan ve yüksek lisans tezine konu olan Süleymân Senîh’in El Yazması Defter'inde de yer almaktadır (2013: 109).

Şairin biyografisi için bk. “Senîh, Süleyman”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/senih-suleyman-senih