18. yüzyılda derlendiği düşünülen, derleyeni meçhul şiir mecmuası. 173 yaprak tutarındaki mecmua çoğunlukla 16 ve 17. yüzyıl şairlerinin şiir örneklerini içermektedir. Mecmuanın 142 yaprağı şiirlerden oluşurken kalanı ise dilekçe, mektup gibi nesir örneklerinden oluşur. Derleyeni belli değildir. Ancak, seçilen şiirler incelendiğinde şiirden anlayan biri tarafından, en geç 18. yüzyıl başlarında derlendiğini düşünülmektedir. Mecmuanın tertibinde vezin, kafiye veya şekil gibi bir herhangi bir sınıflandırma yöntemi kullanılmamışsa da mürettip özellikle 14b ile 102a sayfaları arasında vezin, kafiye ve söyleyiş bakımından birbirine benzeyen şiirlerin bir araya toplandığı dikkati çekmektedir.

Mecmuada 467 gazel, 27 kaside, 18 müseddes, 9 tahmis, 8 tesdis, 7 kıt’a, 6 muhammes, 6 terkîb-bend, 4 mu’aşşer, 4 müsemmen, 1 murabba ve 1 bahr-i tavîl olmak üzere toplam 558 şiir bulunmaktadır. Bunlardan 15 tanesinin şairi bilinmemektedir. Geriye kalanlar ise 81 şaire aittir. Mecmuada şiirlerine yer verilen şairler ve şiir sayıları şöyledir: Âdem, Âhî, Âlî (6), Amrî, Atâyî (15), Âzerî (2), Bahşî (3), Bâkî (26), Behiştî, Câmi’î (2), Cebrî, Cevrî (7), Cinânî (2), Edîbî (9), Emrî, Enverî (2), Ezherî, Fâ’izî (9), Fevrî (24), Figânî (11), Fuzûlî (11), Hâfız, Hâletî (40), Hâlisî, Hamdî, Hâşimî (3), Hatâyî, Hayâlî (2), Haylî (3), Hayretî, Huldî, Hüdâyî (14), İshâk (2), Kabûlî, Kerîmî, Kirâmî, Lem’î, Makâlî (6), Mânî, Meşâmî, Mevcî, Meylî, Muhibbî (4), Münîrî, Nâdirî (14), Nef’î (7), Nev’î (51), Nihâlî (3), Nişânî, Nizâmî, Nûşî, Rahmânî, Rahmî (18), Recâyî, Riyâzî (11), Rûhî (6), Sâfî(?), Sâmî, Sâmî (Arpaemînizâde) (3), Selîkî, Senâyî, Sırrî, Sipâhî, Sun’î, Şâhidî, Şem’î (2), Şemsî Paşa (2), Şeyhî (4), Şuhûdî, Tâli’î, Tıflî (2), Tîgî (5), Ubeydî, Ulvî (102), Usûlî (18), Va’dî, Vahîdî (8), Veysî (18), Yahyâ (22), Zâtî (4) ve Zuhûrî.

Mecmua, Semra Tunç tarafından kaleme alınan bir makale ile tanıtılmıştır (2005).