Hakkında kaynaklarda bilgi bulunmayan 15. yüzyıl şairi Ma’nevî'nin kaleme aldığı Farsça eser. Mahzenü’l-Ebrâr, Nizâmî-i Gencevî’nin insanlara hakikat yolunu göstermek üzere yazdığı tasavvufi mesnevisi Mahzenü’l-Esrâr’a naziredir. Nizâmî’nin eserine Anadolu’da yazılan nazirelerden biri olarak öne çıkan bu mesneviye ilişkin ilk bilgilere Fâtih devri müelliflerinin eserleriyle ilgili katalogda tesadüf edilmiş, İsmail Ünver tarafından da söz konusu katalogdan hareketle ilim dünyasına tanıtılmıştır. Ünver'in belirttiğine göre Anadolu’ya Fâtih zamanında gelen ve padişahın kabulüne mazhar olan Ma’nevî, Mahzenü’l-Ebrâr’ı 874/1469 senesinde tamamlamıştır. Mesnevinin Süleymaniye Kütüphanesi, Fatih Bölümü, nu. 4080/1’de kayıtlı bir nüshası bulunmaktadır (1986: 118).

15. yüzyıl edebiyatının tasavvufi-ahlaki mesnevilerden biri olan Mahzenü’l-Ebrâr, 36 bölümden oluşmaktadır ve toplam 3238 beyittir. Şair, Nizâmî'den farklı olarak eserdeki hem makale hem de hikayeler için “makâle” başlığını kullanmıştır. Dolayısıyla konu bakımından Nizâmî-i Gencevî’nin mesnevisiyle benzerlik gösteren metin, düzen açısından ondan farklıdır. Ma'nevî, eserinin bir bölümünü Mahzenü’l-Esrâr’a ayırmıştır.

Şairin biyografisi için bk. "Ma'nevî". Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/manevi