Hz. Muhammed övgüsünde yazılmış bir kasidedir. Osmanlı Müellifleri’nde Sükûnî maddesinde “Seksen beş beyitli Arabiyyü’l-ibâre bir na’t-i şerifi de vardır.” (Saraç 2016: 88) ifadesiyle bahsedilen kasidenin bu olduğu düşünülmektedir (Çifçi 2022: 66). Metnin ulaşılabilen yegâne nüshasının 87 beyitten oluştuğu tespit edilmiştir (Manisa İl Halk Kütüphanesi  45 Hk 5258/5, 95b-100a). Hz. Peygamber, ehl-i beyt ve ashabına sevgi ve övgüsünü anlattığı natının 85. beytinde Sükûnî, şeyhi Niyâzî-i Mısrî’nin adını anarak onun için dua etmiştir (Kaya 2016: 60). Hezec bahrindeki kasidesinin sonunda şair, ailesi için dua etmiş ve kendi hataları için af dilemiştir (Jasim 2021: 13-14).

Şairin biyografisi için bk. "Sükûnî, Şeyh Mehmed". Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/sukuni-seyh-mehmed-efendi