Seyyid Vehbî’ye (d. 1085?/1674? - ö. 1149/1736) nispet edilen manzum kırk hadis tercümesi. Şair hakkında bilgi veren tezkirelerde ve biyografik eserlerde bu manzum tercümeden bahsedilmez (Çolak 2015: 621). Mevcut nüshalarda eserin müellifi hakkında açık bir kayıt bulunmamakla birlikte eserin Seyyid Vehbî’ye ait olduğunu ilk olarak Abdülkadir Karahan ileri sürmüştür (1964: 545). Bir dibace veya mukaddimesi bulunmayan eser, 3 ya da 4. mısralarında hadis metinlerinin de iktibas edildiği kıt’alar hâlinde yazılmıştır. Sonunda yedi beyitlik bir "nazm"dan ibaret hâtime bölümü de bulunan eserin 18 ve 33. kıt'aları ile hâtime bölümünde şairin mahlası (Vehbî) geçmektedir.

Hâtime bölümünden şairin hayır duası almak, rahmetle anılmak ve Hz. Peygamber’in şefaatine nail olmak isteğiyle kırk hadis tercümesi yazdığı anlaşılmaktadır. Eserde yer alan hadislerin büyük çoğunluğu ilim, ahlak, toplumsal ilişkiler, insana ait iyi ve kötü ameller, özellikler gibi konularda söylenmiş olup bunların çoğu Buhârî, Müslim, Tirmizî, Kudâî, Beyhakî, Süyûtî gibi meşhur hadis âlimlerinin eserlerinde mevcuttur. Bunun yanı sıra hadis kaynaklarında tespit edilemeyen, hatta kelamıkibar ve meşayıh sözü olanlar da vardır (Çolak 2015: 622-628). Eserde hadislerin ravileri zikredilmemiştir. Kıt'aların içinde hadisin hem Arapça metnini hem de tercümesini veren şair dört farklı vezin kullanmıştır. Şairin seçtiği yöntemin güçlüğüne rağmen vezin ve kafiye konusunda büyük ölçüde başarı sağladığı söylenebilir. Arapça ve Farsça unsurları barındırmakla birlikte kırk hadis tercümesinin sadeye yakın bir üslupla yazıldığı ifade edilebilir.

Eserin iki yazma nüshası mevcuttur. Bunlardan Süleymaniye Kütüphanesi Esad Efendi (Nu. 3812) nüshasında "Hâtime" başlığı altında sadece matla beyti bulunmaktadır. Eserin metni, incelemeyi de içeren bir makale ile neşredilmiştir (Çolak 2015).

Şairin biyografisi için bk. "Seyyid Vehbî, Hüseyin". Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/seyyid-vehbi-huseyin.