Ferîdüddîn-i Attâr’a nispet edilen Pend-nâme adlı Farsça eserin Tab'î mahlaslı Siyâhî-zâde Alî b. Şeyh Mehmed  (d. ?/? - ö. 1199-1204/1785 -1789 yılları arası) tarafından yapılan manzum tercümesi. Mesnevî nazım şekliyle ve aruzun, mesnevi geleneğinde nadir olarak başvurulan "fâ'ilâtün fâ'ilâtün fâ'ilâtün fâilün" kalıbıyla yazılan bu tercüme, 77 fasıl ve 847 beyitten oluşmaktadır. Herhangi biri giriş olmadan doğrudan kaynak metnin tercümesi ile başlayan tercümeye Siyâhî-zâde Gülşen-i Ahbâr ismini vermiştir. Esere dair asıl bilgiler müellif hattı olduğu düşünülen yegâne nüshasının (Süleymaniye Ktp. İbrahim Efendi 619) zahriyesinde yer alır. Buradaki bilgilere göre eser 1197/1783 yılında Yoroz Kalesi levahıkından Beykoz’da tamamlanmıştır (bk. Hamada 2014: 34-37).

Kaynak metne bağlı olarak bir tevhid, Hz. Peygamber, dört büyük halife ve eimme-i müctehidînin övgüsü ve bir münacatla başlayan eserde; nefs-i emmarenin arzularına muhalefet, susmanın faydaları, iman ehli kimselerin vasıfları, padişahların siretleri, güzel ahlaklı olmanın alametleri, dünya ehlinin sıfatları, saadet ehli kimselerin özellikleri, ahiret hayatının salikleri, tevazu ve sohbetin faydaları, bedbaht kimselerin nitelikleri gibi güzel ahlaklı olmak bağlamında farklı konularda bilgiler verilip nasihatler edilmiştir. 

Mevcut araştırmalara göre ilk defa Sadık Yazar tarafından tanıtılan (2011: 393-394) eser üzerine Reda Hemada yüksek lisans tezi hazırlamıştır (2014).

Mütercimin biyografisi için bk. "Tab'î, Siyâhî-zâde Alî b. Şeyh Mehmed ". Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/tabi-sipahizade-ali-efendi