İbni İsâ'nın ilm-i huruf olarak da bilinen harflerden anlam çıkarmaya dayalı eseri. Teshîrü’l-ekber fî ilmi’l-harf adıyla da meşhur olan eser; besmele, hamdele ve salveleden sonra sanatkârın kendi hayatı ile ilgili bilgiler verdiği bir girişle başlar. Sanatkârın giriş kısmında verdiği bilgilerden eserine Ferah-nâme adını okunan kederlerden kurtulmaları ve bağlardan emin olması amacıyla verdiği anlaşılır. Eserde, bela ve kötülükten kurtulmanın yanı sıra isteklere kavuşma amacıyla esma-i hüsnada yer alan el-Câmi, el-Vedûd, er-Râfi, el-Cebbâr, el-Vehhâb gibi yirmi esmanın belirli bir hesaba göre belli sayıda tekrar edilmesinin usulleri gösterilir. Kişinin istediğine kavuşması için her esmanın günde kaç kez tekrar edileceği ayrıntılarıyla anlatılır. Ayrıca eserde vefk cetvelleri de bulunur. Müellif, hangi esmanın hangi amaçla okunması gerektiğini de kaydeder.

Eserin Süleymaniye Kütüphanesi Yazma Bağışlar Bölümü nr. 4615, Carullah Bölümü nr. 1539, Tercüman Gazetesi Türkçe Yazmaları nr. Y-212-3, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi nr. 895, Bağdatlı Vehbî Bölümü nr. 1334, Milli Kütüphane nr 169, Milli Kütüphane nr. A4088, Konya Bölge Yazma Eserler Kütüphanesi nr. 5291/ 2, Bâyezîd Koleksiyonu 1380/3'te kayıtlı nüshaları mevcuttur.  Eser üzerinde hazırlanmış bir yüksek lisans tezi bulunmaktadır (Kürkçü 1997). Bununla beraber Nazan Alioğlu'nun şahsî kitaplığındaki Ferah-nâme nüshası dil incelemesiyle beraber yayımlanmıştır (Şeylan 2016). 

Yazarın biyografisi için bkz. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. “İbn-i İsâ, İlyas Saruhanî”  http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/ibni-isa-ilyas-saruhani