Molla Hüsrev (ö. 1480)’in fıkha dâir Gurerü’l-Ahkâm ve ona kendisinin yazdığı şerh olan Dürerü’l-Hükkâm (Akgündüz 1994: 27) adlı eserlerine yazılmış hâşiye.

Mehmed Süreyya “Dürer ü Gurer’e hâşiyeleri”, Şeyhî Mehmed Efendi “Dürer ü Gurer üzerine hâşiyeleri”, Bursalı Mehmed Tahir “Hâşiye-i Dürer”i olduğunu söylerek eserden bahseder (Akbayar 1996: 1024, Bursalı 1915: 461, Ekinci 2018: 484). Uşşâkîzâde İbrâhim Hasîb Efendi ise Şeyh-zâde Vardarlı Mehmed Efendi’nin oğlu Çelebi Efendi’den naklettiğini belirterek, Vardârî’nin Dürer ü Gurer üzerine yazdığı hâşiyenin mükemmel olduğu, fakat beyaza çekip birkaç gün mütâla’a etmesi için verdiği Cinci Hüseyin Efendi’nin evinde çıkan yangında eserin yandığı, tekrar temize çekilmeden müsvedde hâlinde kaldığı, bu sebeple eserin çoğunun yok olduğu bilgilerini verir (Ekinci 2017: 321).

Ençakar çalışmasında (2014: 259) bunlara; İsmail Paşa’nın Îzâhu’l-Meknûn ve Hediyyetü’l-Ârifîn adlı eserlerinde hâşiyenin adının Mesâkibu’d-Dürer ‘ale’l-Gurer ve’d-Dürer olarak verildiğini, fakat bunun yine bir Vardarlı âlim olan Hafız Mahmud b. Abdullah el-Vardârî er-Rûmî (ö. 1635)’nin aynı adlı kitabıyla karıştırılmış olma ihtimâlinin de olabileceğini ilave eder. Kendisi ise eser adını “Hâşiye ‘ale’d-Dürer” şeklinde takdim eder (2014: 271). Eserin nüshaları elde değildir (2014: 275).

Yazarın biyografisi için bk. “Mehmed, Vardârî Şeyh-zâde Mehmed Efendi”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/mehmed-vardari-seyhzade-mehmed