Eserden Örnekler

Bi’şnev în neyden alıp söyledim esrâr sana

Tuy ne ârzû-keş imiş zâr ile ol yâr sana

K’ez-neyistân ile tâ düşdügün âlâmı görüp

‘Akl u nefsin dahı arz ile semâ zâr sana

Şerha şerha idegör sineni bu firkatden

İştiyâkun ideyün şerhini izbâr sana

Kendi aslından uzak kaldıgını bildikde

Vasl içün emr-i rücû‘ oldı yâ tekrâr sana

Nîk ü bed herkes ile cüft olarak nush itdim

Söyledim nâle ile pend-i dürer-bâr sana

Kendi zannınca bana herkes olup yâr u refîk

Cüst ü cû itmedi sırrumı k’ide izhâr sana

Kendi nâlem idiyor sırrımı izhâr velîk

Hiss-i zâhirle görinür mi o envâr sana

Cân ki ten içre letâfetle görünmez aslâ

Gösterirse meğer ol zümre-i ebrâr sana

Sûzîş ü nâle ider ışk-ı Hudâ’dan bil nây

Mahviyyetle bulunur ışk u o kirdâr sana

Âteş-i aşkıla cûş eyledi yâ hû mey u ney

Germiyet-bahş-ı derûn oldu mı ol nâr sana

Perde-i gafleti çâk eyle de gör ayn-ı yakîn

Rehber-i ışk-ı Hudâ işte o ahrâr sana

Ney gibi pâk-derûn muttasıf-ı kahr u celâl

Mürşidin sohbetidir müşfik-i hüşyâr sana

Emr-i mûtûyı işit mevt-i îrâdiyle iş it

Mevtdedir nefse hayât işde bu ahbâr sana

Bu sözün sırrını bildinse hayâtı buldun

Na‘l-i bâzgûne sefer olmaya düşvâr sana

İtdi evkât-ı azîzün gam-ı dünyâ zâyi‘

Sûz-ı firkatle gelüp gitdi o devvâr sana

Gâfilâne geçen ol günlerine çekme esef

Kalsın ol zât ki tabîb-i dil ol dildâr sana

Kanmaz ol kulzüm-i tevhide talan âşıklar

Yok ise behren uzun gün gam-ı ekdâr sana

Kâmilün hâlini idrâk idemez nâkıslar

Ârif ol işte selâmet ile güftâr sana

Virdi Dîvânçe-i Abdâl’ına ser-tâc iderek

Hijde ebyâtınun esrârını Hünkâr sana (Tanyıldız-Büküm, 2017: 113-114).