Kânûnî Sultân Süleymân’ın oğullarından Şehzâde Bâyezîd’in Farsça şiirlerini ihtiva eden dîvânçesi. Eser, Millet Kütüphanesi, Ali Emîrî Efendi (Farsça Bölümü) 330 numarada kayıtlıdır. Dîvânçe'de yer alan şiirler çok az farkla Şâhî’nin Türkçe Dîvânçesi’nin 90b-97b varakları arasında da bulunmaktadır (Kılıç 2000).  Hâşim el-Mekkî tarafından 1334/1915 yılında istinsah edilen eserde 17 gazel, 3 nazım (dübeyt), ve 7 müfred yer almaktadır (Kılıç 2000: 61-62).

Şâhî’nin şiirlerinde külfetten uzak sade bir söyleyiş hâkimdir. Şair, klasik geleneğe uyarak ilahî ve beşerî aşk, sevgili, ağyar, rakip ile mücadele, feleğe sitem, zamaneden şikâyet vb. konularda şiirlerini yazmıştır.

Şâhî’nin Farsça Dîvânçe’sine dair Mustafa Çiçekler tarafından bir makale neşredilmiştir (1998). Şairin Türkçe ve Farsça şiirleri üzerine 2000 yılında biri yüksek lisans tezi ve diğeri kitap çalışması olmak üzere iki akademik yayın daha yapılmıştır (Gül 2000, Kılıç 2000).

Şairin biyografisi için bk. "Şâhî, Şehzâde Bâyezîd ". Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/sahi-sehzade-bayezid