Tırnakçı-zâde sanıyla tanınan Zîver’in şiirlerini ihtiva eden eseri. 33 varaktan müteşekkil Dîvân’da; 4 kaside, 2 mesnevi, 73 tarih, 1 müstezâd, 33 gazel (biri gazel-i müşterek), 1 tahmis, 1 tesdis, 1 taştir, 3 tazmin, 26 kıt’a, 17 rubai, 3 lugaz, 8 muamma, 42 müfred bulunmaktadır. 

Dîvân’ın zahriyesinde Arap harfleriyle Dîvân-ı Zîver: Tırnakçı-zâde şeklinde bir kayıt vardır. Kasideler, eserde fazla yer tutmaz. Zîver’in şairliğinin odak noktasını tarih ve gazelleri teşkil eder. Zîver, tarih düşürme konusunda başarılı bir şairdir. Eserde; doğum, ölüm, şehzadelerin sünneti, yeni yıl, cülûs, bir göreve atanma, çeşme ve dergâh yapımı gibi konulara tarih düşürülmüştür. Gazellerinin çoğu âşıkanedir. Hicran ve ayrılığın verdiği acıların anlatıldığı gazelleri oldukça başarılıdır. Eserde; Câzim (ö. 1869) ile müşterek bir gazel söylemiş, Nâbî’nin bir gazelini de tahmis etmiştir. Devrindeki bazı devlet adamları ve şairlerle ilgili söylemiş olduğu kıtʻaları dikkat çekicidir. Ancak Dîvân'da özellikle Şeyhülislam Ârif Hikmet Bey’in (ö. 1859) ayrı bir yeri vardır. Zîver, edebiyat ilimleri konusunda ders aldığı (İnal 1998: IV/2095) ve veli-nimeti olarak vasıflandırdığı Şeyhülislam Ârif Hikmet’le ilgili kaside, mesnevi, tarih ve kıtʻa gibi nazım şekilleriyle şiirler söylemiştir. Şair, Dîvân’ın sonunda bulunan muammaların bazılarının şerhlerini de yapmıştır. Zîver, Dîvân’ındaki manzumelerinden anlaşıldığı kadarıyla tarih düşürmede, lugaz ve muamma söylemede usta bir şairdir.

Dîvân’ın ünik nüshası, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi Nu. 1242'de kayıtlıdır. 

Şairin biyografisi için bk. “ZÎVER, Tırnakçı-zâde Mehmed Sa’îd”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/ziver-tirnakcizade-mehmed-said