Şâhî mahlaslı Şehzade Bâyezîd (ö.1562)’ın şiirlerini ihtiva eden eseri. Mürettep bir divan özelliği göstermeyen eserde Türkçe ve Farsça şiirler mevcuttur. Türkçe 1443, Farsça 101 beyit bulunan divanda Türkçe 168 gazel, 22 murabba, 3 mesnevi, 1 tahmis, 1 nazm ve 19 müfred; Farsça, 17 gazel, 1 kıta (matla beyti yazılmamış bir gazel de olabilir), 3 nazm ve 7 müfred vardır.

Şâhî, kudretli bir şair olmamakla birlikte şiirlerinde sade ve samimi bir üslup vardır. Bu şiirlerde arzusuna erişemeyen bedbaht bir şehzadenin elemleri hissedilir. Şâhî Türkçe ve Farsça şiirlerinde babası Kanûnî Sultân Süleymân (ö.1566) ile olan münasebeti ve ondan özür dileme, zamaneden şikâyet, saltanat arzusu ve bu arzuyu gerçekleştirmek için çektiği sıkıntılar, Tanrı’dan günahlarının affı, İlahî aşk gibi temaları işlemiştir. Şâhî, Divan şiirinde hasb-i hâl tarzı şiirin güzel örneklerini vermiştir. Divan şiiri geleneği içinde şairlerin kendi psikolojik sıkıntılarını dile getirmeleri hoş karşılanmadığı için bu tür şiirler çok az yazılmıştır. Fakat Bâyezîd’in hayat hikâyesi incelendiğinde, bu talihsiz şehzadenin başka konulardan bahsetmesi oldukça zor olmuştur. Devamlı birine veya bir şeye karşı mücadele etmekle geçen kısa ömründe bu tarz şiirler yazarak biraz olsun iç dünyasının sıkıntılarını dile getirip ferahlamıştır.

Divanında güzellerden, güzelliklerden ve aşktan bahseden az da olsa şiir vardır. Divan şiiri genel çerçevesi içinde kalıp ifadelerle örülü bu gazellerde, genellikle güzellerin vefasızlığından ve aşkın insanı ne hâle getirdiğinden dem vurulur. Dünyanın faniliği, dünyaya bağlanılmaması, taç, taht ve saltanata güvenilmemesi, bunların da boş olduğu konusunda öğüt verici beyitler de kaleme almıştır. 

Bilinen tek nüshası Millet Ktp. Ali Emîrî Efendi, Manzum Eserler Kısmı no. 225’te bulunan Divan üzerine Filiz Kılıç çalışma yapmıştır (2000, 2018).

Şairin biyografisi için bk. "Şâhî, Şehzâde Bayezid". Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/sahi-sehzade-bayezid