Refî'-İ Kâlâyî'nin şiirlerinden oluşan eseri. Refî’ ve babasının kumaşçı olmasından dolayı Kâlâyî (kumaşçı) mahlaslarını kullandı. Şairin Gayûr mahlası ile şiir yazdığı söyleniyorsa da bu mahlasla yazdığı şiirler elimizde yoktur.

Kâlâyî'nin elimizdeki iki eserinden biri Dîvân, öbürü Ermenice Lügat’tir. Dîvân'da oğlu tarafından yazılan mukaddimeden başka 21 kaside, 57 gazel, 10 musammat, 153 tarih, 24 beyit, 2 kıt'a, 3 muamma olmak üzere toplam 275 manzume (2184 beyit) bulunmaktadır. Dîvân'ın sonuna Kâlâyî ile Sürûrî'nin muhâvereleri eklenmiştir. Muhaverelerden 36'sı Kâlâyî'ye, 20’si de Sürûrî'ye aittir. Ankara Millî Kütüphanedeki nüshanın baş tarafındaki "sâhib-i kitâb Ahmed Münib Efendi ferzend-i Kâlâyî" kaydından yazmanın Kâlâyî'nin oğlu Ahmed Münîb'e ait olduğu anlaşılmaktadır. Kâlâyî'nin şiirlerine mecmualarda rastlanıyorsa da bunların sayısı fazla değildir. Ayrıca bu şiirler Dîvân'da yer almaktadır. Mehmet Süreyya, şairin Dîvân ve Ermenice Lügati’nin dışında çingene terimleriyle yazılmış bir kasidesi olduğunu yazmaktadır (Sicill-i Osmanî 1311: 413). Dîvân'da Çingene terimlerinin kullanıldığı bir manzume varsa da bu manzume kaside değil, beş bentten oluşan bir terci-benddir. Ayrı bir eser gibi gösterilen bu manzume, Dîvân'daki terci-bend olmalıdır. Muallim Nâci, Mehmed Süreyyâ, Bursalı Mehmed Tahir Bey, Tahir Olgun ve Süud Yavsı Ebussuudoğlu gibi bazı isimler Kâlâyî’nin şiirlerini çok başarılı bulmazlar. Bununla birlikte Refî Kâlâyî Dîvânı'nın basılmasına bağlı olarak çeşitli tarihler düşüren bazı isimler, şairin “ser-satr-ı kütüb” olduğu, şiirlerinin çok güzel ve akıcı olduğu fikrinde ittifak etmiş gibidirler.

Divan şiirinin birçok türünde yazmaya çalışan Kâlâyî’nin birçok kişi, hadise ve yapıya düşürdüğü tarihleri dikkat çekicidir. Kâlâyî, devrinde Adanalı Sürûrî’den sonra en fazla tarih düşüren şairlerden biridir. Divan şiirinde kullanılan birçok türde şiirler yazan Kâlâyî’nin biçimde mükemmelliği aramaktan ziyade içerikte birçok yeniliğe ulaşmaya çalıştığı söylenebilir. Divan şairlerinde pek görülmeyen, görülse dahi tek tük örneklerle geçiştirilen yek-âhenk şiirler Kâlâyî Dîvânı''nda sıklıkla görülür. Çeşitli mecmualarda Adanalı Sürûrî ve Antepli Aynî ile karşılıklı söyledikleri hicivlerine rastlanır. Divan'da sadece bir konuya veya sadece bir kelimeye ayrılmış gazeller vardır. Bu gazellerden birinde şair "Geçme Çubuk" konusunu işler. Gazelin redifi de "Geçme" şeklindedir. Bir başka gazelinde ise saat terimlerine yer verir. Gazelinin tamamında saat terimlerine yer verir. "Beray-ı Sâatname", başlıklı gazelinde kelimelerin üç anlamına yer verir. Biri gerçek diğeri saatçilik terimi olan bu kelimelerin üçüncü anlamı ise argodur. Bu kelimelerin içerdikleri iki anlamı bir lügatçe ile birlikte yayınlanmıştır (Aksoyak 2018: 14-21)

Kalâyî Divanı''ndaki tarih beyitlerinden Kâlâyî’nin İsmâil Rızâ (d.1211/1797) ve Ahmed Münîb (d.1801/1215) adlı iki oğlunun olduğu anlaşılmaktadır. Kâlâyî’nin ilk çocuğu İsmâil Rızâ’ya dair herhangi bir malumat yoktur. Sicill-i Osmanî'nin bildirdiğine göre şairin ikinci oğlu Ahmed Münîb, Kâlâyî-zâde olarak şöhret bulmuş ve 1875'te vefat etmiştir. İ. Hakkı Aksoyak tarafından tespit edilen Münîb Dîvânçe'sinin baş taraflarında 1858 tarihinde Ali Nûrî adında bir oğlunun dünyaya geldiğini (Ahmed Münîb Yz. B. 482: 2a) haber vermektedir. Böylece Refî’-i Kâlâyî'nin Ahmed Münîb adındaki oğlundan Ali Nûrî adlı bir torunu olduğu açığa çıkmaktadır. 

Kalâyî Divanı, eski harflerle  basılmıştır. (İstanbul 1284). Divan'ın Süleymaniye Kütüphanesi. İzmirli İsmail Hakkı. Nu. 3382/2'da yazma bir nüshası bulunuyorsa da bu nüsha matbu Kâlâyî Divanı'ndan değerli değildir. Ayrıca Kalâyî Divanı  Bilal Alpaydın, tarafından  yüksek lisans tezi hazırlanmıştır. (İstanbul 2007).

Şairin biyografisi için bkz.  "Refî'-i Kâlâyî". Türk Edebiyatında İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/refii-kalayi