İsmet-i Buhârî’nin çoğunluğu Farsça olmak üzere Türkçe ve Arapça ile yazdığı şiirlerinden oluşan eseri. Dîvân’da 522 gazel, 98 kaside, 85 kıt’a, 8 terkib-bend, 5 musammat, 63 rubai, 34 müfred, 1 bahr-i tavil bulunmaktadır. Büyük kısmı Farsça olan metinde Gülçiçek Akçay'ın verdiği bilgiye göre Özbekçe, Tacikçe ve Arapça gazeller de mevcuttur (2020). Şairin gazellerinde Emîr Husrev-i Dihlevî (ö. 725/1324) ve Hâfız-ı Şîrâzî (ö. 791/1388)’nin etkileri görülmektedir (Okumuş 1998: 23). Kasidelerinin büyük çoğunluğu (41 kaside) Halîl Mîrzâ’ya takdim edilmiştir. Diğer kasideleri Mîrzâ Uluğ Bey, Hoca Zengişâh, Emîrzâde Cügi, Yahyâ Meğisüddev, Hoca Şemsüddîn Mahmûd, Şâhruh Mîrzâ Köregânî, Emirzâde Bâysunkur gibi isimlere sunulmuştur. İsmet-i Buhârî, kasidelerinde Nâsirî, gazellerinde ise İsmet mahlasını kullanmıştır (Bobokalonov 2011: 46). Sait Okumuş, Dîvân’ın kütüphanelerde biri matbu diğerleri yazma olmak üzere 18 nüshasını tespit etmiştir (1998: 38-43 ).

İsmet-i Buhârî’nin Dîvân’ı 1366 (1988)’da Tahran’da Ahmed Keremî tarafından neşredilmiştir. Bu neşir, eserin nüshalarından sadece birini esas aldığı için eksiktir. Dîvân’daki gazeller Ahad Emirçupânî (1993), kasideler de Halit Yağan (1993) tarafından yüksek lisans tezi olarak çalışılmıştır. Gazeller ve kasideler dışındaki diğer şiirler üzerine Sait Okumuş yüksek lisans tezi hazırlamıştır (1998). İsmet-i Buhârî’nin hayatı hakkında yeni bilgiler sunan ve diğer neşirlerde bulunmayan bazı şiirleri ihtiva eden önemli bir nüshası da Suhrobhon Bobokalonov tarafından tanıtılmıştır (2011: 44-47). Tüm bu çalışmalara rağmen eserin tüm nüshalarının ele alındığı tenkitli bir çalışma bulunmamaktadır.

Şairin biyografisi için bk. “Nâsirî, İsmet, Hoca Fahreddîn İsmetullâh İbn Mes’ûd-ı Buhârî”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/nasiri-ismet-hoca-fahreddin-ismetullah