Nakiyye mahlaslı Hadîce Nakiyye Hanım'ın şiirlerinin toplandığı eser. Dîvân’ın tek nüshası "İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesinde T10156"da kayıtlıdır. Didem Şentürk, Nakiyye Hanım’ın kendi el yazısıyla kaleme aldığı belirtilen eserinin Ahmed Muhtar Bey tarafından basıldığının da söylendiğini, ancak böyle bir baskıya ulaşamadığını belirtmiştir (2019: iv). İbnü'l-Emin'in Hammâmî-zâde İhsân Bey'den aldığı bilgiye göre Nakiyye Hanım zaman zaman Türkçe ve Farsça şiir söylemekle birlikte, bunların ancak bir kısmını kaydedip saklamış, fakat bir mecmua oluşturmamıştır. Şairin kimi şiirleri bir iki mecmuada, kardeşi  Nebîl Bey'in Dîvân’ının sonunda, Ma’lûmât Gazetesi’nde ve Şair Hanımlarımız isimli kitapta yer almıştır (Özcan 2000: 1504). Ancak Nebîl Bey'in sözü edilen Dîvânı’nın nüshası bugüne ulaşmamıştır (Şentürk 2010: 7). 

İbnü’l-Emîn, şairin 40 gazel, medhiye, kudumiyye, şarkı, müstezad, tahmis, terci-i bend ve kıt’a olmak üzere toplam 49 parça manzumesinin yer aldığı müellif hattı bir mecmuasının bulunduğunu belirtmiştir (Özcan 2000: 1504). Nakiyye Hanım’ın bir Dîvân ya da Dîvânçe düzenlemediğine de işaret eden Şentürk (2010: 16), İbnü’l-Emîn’in sözünü ettiği ve daha sonra yukarıda sözü edilen kütüphaneye bağışladığı Dîvân’ın, rika ile yazılı 30 varaktan oluştuğuna (1b-42a) ve içinde "2 kaside, 4 kıt’a, 45 gazel, 1 müstezad, 2 mesnevi, 2 murabba, 2 muhammes, 3 müseddes, 6 tahmis, 29 şarkı, 15 beyit" bulunduğuna değinmiştir. Manzumelerde hem aruz hem de hece veznini kullanılmıştır. 

İbnü’l-Emîn'in "-merd-i sühen geçinen- nice namerd müteşairden daha düzgün sözler söylediğini de teslim etmek de mukteza-yı insafdır” değerlendirmesini yaptığı (Özcan 2000: 1504) Nakiyye Hanım Murat Uraz'a göre bilgili, nazım ifadesi temiz, aruzu da iyi kullanan, tahassüs ve zevk bakımından eskiye bağlı bir şairdir (1941: 72). Nakiyye Hanım'ın Dîvân’ındaki şiirleri inceleyen Şentürk'ün belirtiğine göre teyzesi Şeref Hanım’dan çok etkilenen şair; Batılı şiir anlayışının hâkim olduğu bir dönemde divan edebiyatı geleneğini takip eden, eskiye bağlı bir tarzla, sade, anlaşılır ve açık bir anlatımla Türkçe ve Farsça lirik şiirler yazmıştır. Aşk, din-tasavvuf ve Mevlevîlikle ilgili kavramlara yer verdiği şiirlerinde tasavvufi bir derinlik de mevcuttur. Beyitlerindeki duygusal ifadeler yalnızlığından, küçük yaşlarda annesini, babasını ve teyzesini kaybetmesinin ruhunda yarattığı etkinin izlerinden kaynaklanmaktadır (2010: 10-15).  

Nakiyye Hanım Dîvân’ı üzerine Didem Şentürk bir yüksek lisans tezi hazırlamıştır (2010). Şentürk, "inceleme, transkripsiyonlu metin ve diliçi çeviri"den oluşan çalışmasına şairin Sultan II. Abdülhamîd için kaleme aldığı ve Ma’lûmât Gazetesi'nde yayımlanan (Nakiyye Hanım 1311: 24) Manzûme başlıklı yirmi bir beyitlik Türkçe mesnevisini de eklemiştir (2010: 208-211).

Şairin biyografisi için bk. "Nakiyye, Hadîce Nakiyye Hanım, Nakiyye Hanım". Türk Edebiyatı isimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/nakiyye-hadice-nakiyye-hanim-nakiyye