Mevlânâ Kabûlî’nin Türkçe ve Farsça şiirlerinden oluşan eseri. Bu eser, Kabûlî’nin Külliyât-ı Dîvân-ı Kabûlî diye bilinen birinci Dîvân’ından sonra tertip ettiği ikinci Dîvân’ı olup 880/1475’de Boğdan Seferi’nin zaferle sonuçlanmasını takiben düzenlenmiş ve Fâtih Sultân Mehmed’e sunulmuştur. Eser büyük ölçüde Farsça şiirleri ihtiva etmektedir ve toplam beş bölümdür. Birinci bölümde tevhid, münacat ve na'ttan oluşan mesnevi nazım şekliyle yazılmış 593 beyitlik bir dibace, ikinci bölümde 19’u Farsça ve 3’ü Türkçe olmak üzere toplam 22 kaside, üçüncü bölümde 192’si Farsça ve 6’sı Türkçe olmak üzere toplam 198 gazel, dördüncü bölümde 9 adet Farsça kıt'a ve beşinci bölümde ise 8 adet Farsça rubai yer almaktadır. Şairin ilk Dîvân’ından farklı olarak bu eserde hezeliyyât bölümü bulunmamaktadır. Şairin hayatıyla ilgili kaynaklarda yer alan bilgilerde hicve meyilli ve geçimsiz bir tabiatının olduğu ve bu yüzden saray çevresinden uzaklaştırıldığı bilgisi yer almaktadır. Muhtemelen bu sebeple şair tertip ettiği bu Dîvân’da hiciv konulu şiirlere yer vermemiştir. Eserde yer alan şiirlerin pek çoğunun teması Fâtih Sultân Mehmed'den ayrılmanın verdiği üzüntü ve yeniden padişaha kavuşabilme isteği üzerinedir (Namoğlu 2018: 58-65). 

Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi, Hazine Kitapları Bölümü, nu. 884’te kayıtlı Kabûlî Dîvânı’ndaki Türkçe şiirlerden 3 kaside ve 6 gazelin metni ilk kez Günay Kut tarafından bir tanıtım yazısıyla birlikte yayımlanmıştır (2007). Daha sonra bir doktora çalışmasında Dîvân’daki tüm şiirlerin metni verilmiş ve incelemesi yapılmıştır (Namoğlu 2018).

Şairin biyografisi için bk. “Kabûlî, Mevlânâ Kabûlî”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/kabuli-mevlana-kabuli