Subhî-zâde Feyzî’nin Heft Seyyâre, Mir’ât- ı Âlem-nümâ, Safâ-nâme ve Aşk-nâme isimli mesnevileri ile birlikte hamsesini oluşturan eseri. Hamse, yaklaşık 6000 beyitlik hacimli bir eserdir ve divan edebiyatı geleneğinin son hamsesi olmak bakımından önem taşır.

Asıl adı Feyzullah olan fakat Subhî-zâde lakabıyla tanınan şair, şiirlerinde Feyzî mahlasını kullanır. Dîvân’ının iki nüshası bilinmektedir. Bunlardan biri İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi Türkçe Yazmalar 2874 numarada kayıtlıdır. Bu nüshada; 10 kaside, 126 gazel, 45 rubai, 60 müfred, 92 tarih, 3 tahmis 18 lûgaz bulunmaktadır. Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi Revan Köşkü 801 numarada kayıtlı nüshasında, Dîvân 1b-76a varakları arasında olup, 10 kaside, 126 gazel, 45 rubai, 59 müfred, 85 tarih, 3 tahmis vardır. Nüsha içinde Feyzî’nin 4 mesnevisi de vardır. Bunlar, Heft Seyyâre (80a-128b), Mir’ât-ı Âlem-nümâ (131b- 179b), Safâ-nâme (160a-200a) ve Aşk-nâme (202b- 246a)dir. Bu nüshanın müellif hatlı olması muhtemeldir. Divanlar dikkate alındığında, bu iki yazma arasındaki en bariz fark İstanbul Üniversitesi Kütüphanesindeki yazmada 56b-60a varakları arasında lûgazler bahsinin bulunmasıdır. İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi’ndeki Feyzî Dîvânı yazmasının Topkapı Sarayı, Revan Kitaplığı 801 numarada kayıtlı Feyzî Hamse'si yazmasından daha sonra istinsah edildiği düşünülünce, şairin Hamse'sini yazdığı tarihten sonra söylediği lûgazlerin bu şekilde bu yazmada yer aldığını, Hamse içindeki Dîvân’da ise bu yüzden yer almadığı söylenebilir (İspirli 1997: 11).

Şair, eserlerinde sık sık vezin, imla, hat bilmeyen okuyucudan ve hattatlardan çekindiğini dile getirir. Eserlerinde halk deyimlerine yer verir. Bu onun eserlerine canlılık getirmiştir. Dîvân’daki gazellerden birinin müzeyyel, birinin dü-matla olduğu, iki gazelde de redd-i matla yapıldığı görülür. Gazeller genellikle rediflidir, üç gazelde kafiye kullanılmıştır (Arslan 2008: 99). Gazellerin altısı Ârif (2), Rahîmî, Râgıb, Kâşif, Fehmî isimli şairlere naziredir. Divan’a üç de tahmis vardır. Birisi babası Subhî Ahmed Efendi’nin, diğeri Nâbî’nin, bir diğeri ise Behcetî Çelebi’nin gazeline yapılan tahmistir.  İlk olarak Agah Sırrı Levend tarafından Türk edebiyatına tanıtılan eser  (Levend 1955) Mehmet Arslan tarafından Türk Edebiyatında Hamseler ve Subhîzâde Feyzî’nin Hamsesi ismi ile yayımlanmıştır (2008). Ayrıca eser üzerinde bir doktora (İspirli 1997) ve bir de yüksek lisans tezi hazırlanmıştır (Güngör 1997). 

Şairin biyografisi için bk. “Feyzî, Subhî-zâde”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/feyzi-subhizade