- Yazar Biyografisi (TEİS)
Ahmed Fakîh - Madde Yazarı: Dr. Öğr. Üyesi Hulusi Eren
- Eser Yazılış Tarihi:750/1350'den sonra
- Yazıldığı Saha:Anadolu-Osmanlı
- Edebiyat Alanı:Yazılı Edebiyat / Divan Edebiyatı
- Dönemi:Başlangıç-15. Yüzyıl
- Dili:Türkçe
- Alfabesi:Arap
- Yapısı:Manzum
- Niteliği:Telif
- Türü/Formu:Dinî-Tasavvufî-Ahlaki Eser
- Yayın Tarihi:19/12/2021
ÇARH-NÂME (AHMED FAKÎH)
dinî-ahlaki öğütler verilen manzumeAhmed Fakîh (d. ? - ö. ?)
ISBN: 978-9944-237-87-1
Ahmed Fakîh’in dinî-ahlâki mahiyette kaleme aldığı manzum eser. Eğirdirli Hâcı Kemâl’in Câmi’ü’n-Nezâ’ir’in adlı nazire mecmuasında eser, “Ahmed Fakîh der Bî-vefâî-i Rûzgâr” başlığıyla yer almaktadır. Aruzun hezec bahrinin “mefâ’îlün mefâ’îlün fe’ûlün” kalıbı kullanılarak kaside nazım şekliyle yazılan metin 83 beyittir. Ancak M. Fuad Köprülü (1926: 289-295), Câmi’ü’n-Nezâ’ir’in sonundaki cetvelde Çarh-nâme’nin 100 beyit gösterildiğini, 17 beyitlik kısmının kayıp olduğunu ifade etmektedir. Araştırmalarda bu kasidenin 8. yüzyılda yazıldığı görüşü hâkimse de Semih Tezcan (1994: 86-87), Doerfer ve Adamovic'in Çarh-nâme'de dil bakımından yeterince eski özellik bulunmayışı sebebiyle Ahmed Fakîh'i 13. yüzyıl değil 14-15. yüzyıl yazarı olarak gösterdiğini aktarır. Yanı sıra metinde birçok insanın veba sebebiyle ölümünden bahsedildiği beyte dikkat çekerek 13 ve 14. yüzyıllarda bilinen başka bir veba salgını olmadığını, bunun 1346-1353 yılları arasında yayılan “Kara Veba” salgını olduğunu belirtir. Bu bilgiyi kanıt olarak değerlendirerek eserin en erken 1350’lerde veya daha sonra yazılmış olduğunu söyler. Didaktik bir dille kaleme alınan metinde dünyanın faniliğinden ve geçici zevklerine kapılmamak gerektiğinden, kabir azabından, mahşerden, feleğin acımasızlığından ve ahiret yurdu için hazırlanmanın lüzumundan bahisle sabır, ibadet ve tevazu gibi konularda öğütler verilmektedir (Mazıoğlu 1974: 11-12). Halkın faydası gözetilerek yazılmış olup nazım tekniği bakımından kimi kusurlar barındırsa da Çarh-nâme, Eski Anadolu Türkçesinin en eski örneklerinden biri olarak kabul edilmektedir.
Kaside ilk olarak Köprülü (1926) tarafından bulunmuş ve yazarı hakkındaki bilgilerle 82 beyit olarak yayımlanmıştır. Daha sonra Mecdut Mansuroğlu (1956), dil hususiyetleri açısından incelediği eseri transkripsiyon harfleriyle Latin alfabesine aktarmış, lügat ve dizinle birlikte tıpkı basım olarak yayımlamıştır. Bu çalışmada yanlış görülen kimi okumalar Günay Kut ve Fahir İz (1985) tarafından düzeltilmiş, metnin ait olduğu dönemin dil özellikleri gözetilerek eser yeniden yayımlanmıştır (Sertkaya 1989: 67).
Şairin biyografisi için bk. “Ahmed Fakîh”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/ahmed-fakih
Eserden Örnekler
Çarh-nâme
...
Bu dünyâ lezzetine mağrûr olma
Bu nefsi beslemegil hem çü hayvân
Sini ger bir nefes güldürdi dünyâ
Son uçı bin gezin kıldurdı efgân
Bu dünyâ bil ki sana bâkî kalmaz
Eğer milkün ola Şâm u Horâsân
Vefâ umma ki yokdur hîç vefâsı
Ve lîkin işidür her lahzâ noksân
Esirgemez bu halkı çarh-ı zâlim
Mecâl vermez sürer âdemi bundan
Ne yoksulı esirger ne ho bayı
Ne ak sakallu pîr kor ne ho oğlan
Gözünle neçe gördün e uslu
Ki ma’sûmlar kırılmışdur vebâdan
Selâtînler zebûn olur ecelden
Ecel erişmeden sana nâgehân
Ecel câmı şarâbın çün içe sen
Düşe sen ayru kamu dostlarından (Mansuroğlu 1956: 6-7)
Kaynakça
İz, Fahir ve G. Kut (1985). “Ahmed Fakîh”. Büyük Türk Klâsikleri. C. 1. İstanbul: Ötüken-Söğüt Yay. 264-268.
Köprülü, M. Fuad (1926). “Selçuklular Devrinde Anadolu Şairleri. II. Ahmed Fakîh ve Çarh-nâmesi”. Türk Yurdu, (IV): 289-295.
Mansuroğlu, Mecdut (1956). Ahmed Fakîh, Çarh-nâme. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yay.
Mazıoğlu, Hasibe (1974). Ahmed Fakih, Kitâbu Evsâfı Mesâcidi’ş-Şerîfe. Ankara: TDK Yay.
Sertkaya, O. Fikri (1989). “Ahmed Fakîh”. İslâm Ansiklopedisi. C. 2. Ankara: TDV Yay. 65-67.
Tezcan, Semih (1994). “Anadolu Türk Yazınının Başlangıç Döneminde Bir Yazar ve Çarh-nâme’nin Tarihlendirilmesi Üzerine”. Türk Dilleri Araştırmaları, (4): 75-88.
Atıf Bilgileri
Benzer Eserler
# | Madde | Yazar | Madde Yazarı | İşlem | ||
---|---|---|---|---|---|---|
1 | KİTÂBU EVSÂFİ'L-MESÂCİDİ’Ş-ŞERÎFE (AHMED FAKÎH) | Ahmed Fakîh | Dr. Öğr. Üyesi Ozan Kolbaş |
Görüntüle | ||
2 | CÂMASB-NÂME (ABDÎ) | Abdî, Mûsâ | Prof. Dr. Müjgân Çakır |
Görüntüle | ||
3 | TERCÜME-İ KASÎDE-İ BÜRDE (ABDURRAHÎM) | Abdurrahîm, Abdurrahîm Karahisârî, Şeyh Abdurrahîm Karahisârî, Abdurrahîmu’l-Karahisârî, Abdurrahîm Sultân, Abdurrahîm Mısırlı-zâde, Mısırlı-zâde, Mısrîoğlu, Mısrî Sultân | Doç. Dr. Bünyamin Ayçiçeği |
Görüntüle | ||
4 | RİSÂLE Fİ’L-MEBDE’İ VE’L-MA’ÂD (ABDURRAHÎM) | Abdurrahîm, Abdurrahîm Karahisârî, Şeyh Abdurrahîm Karahisârî, Abdurrahîmu’l-Karahisârî, Abdurrahîm Sultân, Abdurrahîm Mısırlı-zâde, Mısırlı-zâde, Mısrîoğlu, Mısrî Sultân | Öğretmen Ece Ceylan |
Görüntüle | ||
5 | NEKÂVETÜ’L-EDVÂR (HÂCE ABDÜLAZÎZ) | Abdülazîz, Abdülkâdir-zâde, Hâce Abdülazîz, Usta Abdülazîz | Doç. Dr. Recep Uslu |
Görüntüle | ||
6 | DÎVÂN (ADLÎ) | Adlî, Sultân Bâyezîd-i Velî bin Fâtih Sultân Mehmed | Prof. Dr. YAVUZ BAYRAM |
Görüntüle | ||
7 | DÎVÂN-I TÜRKÎ (ADNÎ) | Adnî, Mahmûd Paşa | Dr. Öğr. Üyesi Hulusi Eren |
Görüntüle | ||
8 | DÎVÂN-I FÂRİSÎ (ADNÎ) | Adnî, Mahmûd Paşa | Dr. Öğr. Üyesi Hulusi Eren |
Görüntüle | ||
9 | DÎVÂN (ÂFİTÂBÎ) | Âfitâbî | Prof. Dr. Yunus KAPLAN |
Görüntüle | ||
10 | DÎVÂN (ÂHÎ) | Âhî, Benli Hasan, Dilsiz Dânişmend | Doç. Dr. Osman Kufacı |
Görüntüle | ||
11 | HÜSREV Ü ŞÎRÎN (ÂHÎ) | Âhî, Benli Hasan, Dilsiz Dânişmend | Prof. Dr. Mehmet Fatih Köksal |
Görüntüle |