Hâzık mahlaslı bir şair tarafından 19. yüzyılda Çağatay sahasında derlenmiş olan karışık içerikli mecmua. 120 varaktan oluşan mecmuanın metni, cetvelsiz sayfalara talik hatla ve siyah mürekkeple -birkaç beyti kırmızı mürekkeple- yazılmıştır. Özgün bir sayfa tasarımına sahip olan eserde metinler, tek ya da çift sütun üzerine kilim desenlerini andıran çeşitli formlarda kaydedilmiştir. İç kapak veya zahriyenin bir kısmı baskı desenli ve boş bir kısmında “Beyâz” ibaresi ile müfredat yer almaktadır. Eserde manzum ve mensur metinler yer almaktadır.

Eserde müfred (192), gazel (66), rubai (50), kıt'a (33), mesnevi (22), muhammes (20), kaside (13), tuyuğ (13), terci-i bend ve tahmis nazım şekilleriyle yazılmış toplam 411 şiir yer almaktadır. Şiirlerden 70 tanesi Türkçe, 332 tanesi Farsça, 9 tanesi Arapçadır. Bu şiirlerden 94’ünün şairi bilinmemektedir. Mecmuada en fazla şiiri bulunan şair 72 şiirle Bîdil’dir. Onu 58 şiirle Abdurrahmân Câmî ve 32 şiirle Alî Şîr Nevâyî takip etmektedir. Mecmuada yer alan şairlerin mahlaslarıyla şiir sayıları şu şekildedir: Abdurahmân Câmî (58), Ahundcan Damle (3), A. Fârisî (5), Alî Şîr Nevâyî (32), Behiştî, Bîdil (72), Cemâlî, Ekmel, Emîr, Feyrûz, Firdevsî, Fuzûlî (19), Hâfız-ı Şirâzî (26), Haydar Tilbe (9), Hâzık (8), Hazîn, Hilâlî (5), Hüseynî, Irâkî (2), Mevlânâ (4), Mevlânâ Şemseddîn, Muhammed Alî Han, Muhyî (5), Müşfikî (2), Nakşî, Nasreddîn Tûsî, Necîb Hindû, Nesîmî (8), Nezîhe, Ömer Hayyâm, Sâdık-ı Sânî, Sa’dî-i Şirâzî (3), Sâ’ib-i Tebrîzî (27), Sûfî Allahyâr (2), Şâhî, Şevket-i Buhârî, Şeydâ, Ş. Zâkir Hâce, Yûsûf, Zebûnnîsâ (2), Zeyd Nâbî.

Mecmuada şiirlerden başka 17'si Arapça,  2'si Farça ve 1 tanesi de Türkçe olarak kaleme alınmış 20 mensur metin yer almaktadır. Eserde yer alan manzum ve mensur metinler; "cevâbnâme, hilye, mersiye, methiye, münâcat, nükte, pend-nâme, ramazaniyye, tarih düşürme, tefsir, vefâyât" olmak üzere 10 farklı türde ve tarzda kaleme alınmıştır.

Recai Kızıltunç, Beyâz-ı Hâzık'ı tanıtan bir makale kaleme almıştır (2019).