Basîrî'nin yiyecek adlarını benzetmelik olarak kullandığı mizahi eseri. Bengî-nâme'nin varlığından bahseden ilk kaynak Âşık Çelebi'nin Meşâ'irü'ş-şu'arâ'sıdır (Kılıç 2018: 181). Eserde kebap hasretiyle yanan kederli Bengî'nin açlıktan ölmesi, kefenlenmesi, türbesinin yapılması ve bu türbeye türbedar konulması mizahi bir dille anlatılmaktadır. Tüm bu süreçlerde yazar, yiyecek adlarıyla teşbihler yapmıştır (Başpınar 2011: 569).

Eser ilk kez Başpınar tarafından ortaya çıkarılmış ve çalışılmıştır (2011). Millî Kütüphane Ankara Adnan Ötüken İl Halk Kütüphanesi koleksiyonunda 06 Hk 436 numarası ile Mecmûa-i Eş’âr ve Fevâid adıyla kayıtlı nüshanın 6a-7b varakları arasında bulunan Bengî-nâme, "Bengînâme Goft Monlâ Basîrî" başlığını taşımaktadır (Başpınar 2011: 569). Bu nüshanın yanı sıra Bengî-nâme, Basîrî'nin bir başka eseri olan Letâ'if-nâme'nin "Ez-Letâ'if-i Basîrî" başlıklı ikinci bölümünde de  yer almaktadır (Efe 2021: 248). Efe, Bengî-nâme'nin müstakil bir eser mi yoksa Letâ'if-nâme'nin bir bölümümü olduğu konusunda kesin bir kanıya varmak için yeterli delil olmadığını dile getirmiştir (2021: 244, 248).

Yazarın biyografisi için bk. “Basîrî, Acem, Alaca”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/basiri-acem-alaca