Eserden Örnekler

Eserden Örnekler

Tuhfe-i Vâfî

Kıt‘a-i Hâ Gûyemet Tâ Ki Bi-Hânî Sahîh

Sâhib-i hüsne dinür hûb güzeldür melîh

Çirkin olan kimseye zîşt di ya‘nî kabîh

Di utanan kimseye ya‘nî hacil şerm-sâr

Şâd sevinmiş dahı oldı fahûr u ferîh

Yaralu olan kişiye dinilür zahm-nâk

Böyle olan kimseye di Arabîde cerîh

Olsa güşâde-suhan dinür açuk sözlü hem

Sâhib-i nutk olsa dirler Arabîde fasîh

Fârisî vü lafzına çün didiler âşikâr

Dindi Arapça dahı adına anun sarîh

Mirvaha yelpazeye dindi dahı bâd-zen

Furtına vü rûzgâr bâd ile yil oldı rîh

Sen bu kitâba hemân dikkat ile kıl nazar

Hâce gibi öğredür nice lugâtı sahîh (Efe 2020: 121-22). 

Zi-Harf-i Dâl În Kıt‘a Küned Mülk-i Dil âbâd

Mu‘allim ya‘nî ta‘lîm eyleyendür hâce vü üstâd

Olur dâniş dahı bilmek gibidür ‘ilm ü isti‘dâd

Mu‘allim-hâne dirler mektebe ya‘nî debîristân

Çocuklar gûdekân etfâl dinilür anlara hem ad

Kırâ’at ketb okumak yazmağa hânden nüvişten hem

Yeniden hâdisâta dindi nev-peydâ vü nev-îcâd

Firiştegân şürûşân melâ’ik dahı Cebrâ’il

Sirişt ile nihâd hem tabî‘at hûy ile mu‘tâd

Hükümdür emr-i sultânî buyurmak ya‘nî fermûden

Adâlet isteyenler dâd-hâhân ehl-i istimdâd

Hudânun emrine râzî olandur ya‘nî fermân-ber

İbâdet ya‘nî kulluk eyleyendür bende vü zühhâd

Dinür mestûreye hem ehl-i iffet pâk-dâmen hem

Kılavuz bedraka kim toğrı yola eyledi irşâd

Yakînlik ya‘nî nezdîkî olur ma‘nâda kurbiyyet

Uzak etmeğe dirler dûr-kerden ya‘nî istib‘âd (Efe 2020: 122-23).