17. yüzyıl Osmanlı âlim ve dersiâmlarından Mustafa b. Ömer b. Şeyh Mehemmmed el-Üsküdarî’nin namazın şartlarını konu alan eseri. Biyografik kaynaklarda ve mensur eserlerinin bazı nüshalarında “Celeb Mustafa” olarak anılan müellif, kaynak metnini bir başka deyişle Şurûtu’s-Salât risalelerinden hangisini tercüme ettiğini belirtmez. Mensur bir mukaddimeden sonra gelen 17 bâbda sırasıyla namazın şartları, erkânı, vacipleri, sünnetleri, müstehapları, mekruhları; namazı ifsâd eden (bozan) şeyler; abdestin farzları, sünnetleri, müstehapları, âdâbı; abdest ve istincanın mekruhları, nehiyleri; abdesti bozan şeyler; guslün farzları, sünnetleri ve çeşitleri hakkında bilgi verilir. Hâtimede 1051 senesinde Şevvâlin ortalarında (13 Ocak 1642-22 Ocak 1642 arası) tamamlandığı söylenmektedir.

Oldukça sade bir üslupla kaleme alınan eserin şimdiye kadar tespit edilebilen iki nüshası (Süleymaniye Ktp., Tercüman 347; Kastamonu İl Halk Ktp. 87) bulunmaktadır. Nüshaların derkenarlarında müellife ait pek çok minhuvat notu bulunur. Bunlarda Münyetü’l-Musallî, Halebî’nin (ö. 956/1549) Münyetü’l-Musallî şerhi ile Mültekâ’sı, Dürer ve Gurer, Ahterî gibi eserlerden ve adı verilmeyen bazı Şurût şerhlerinden yararlanılmıştır.

Eser hakkında herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Betül Sinan Nizam, Mustafa b. Ömer'in biyografisi ve eserleri üzerine bir çalışma yürütmektedir.