Şeyh Ahmed adlı bir kişi tarafından yazıldığı düşünülen didaktik tarzda mensur bir eser. Eserde, rüyasında Hz. Muhammed’i gören Şeyh Ahmet adlı bir türbedarın Hz. Muhammed ile rüyada görüşmesi ve Hz. Muhammed’in türbedara Müslümanların dünyada yaptıklarından duyduğu memnuniyetsizliği dile getirmesi anlatılmaktadır. Eserde Arapça ifadeler ve dualar yer alsa da eserin büyük bir kısmı Türkçedir. Halkın anlayacağı sadelikte yazılan eser, döneminde çok okunduğu ve pek çok baskısının yapıldığı hatta bir dönem, hükümet aleyhinde yazılmış olduğu düşüncesiyle yasaklamalar getirilip ruhsatsız basıldığı ve bundan dolayı toplatıldığı arşiv kayıtlarında yer almaktadır (Osmanlı Arşivleri 180-127). Bu sebeplerden dolayı eserin içeriğinde de eserde geçen şikayetlerin daha hızlı yayılması için Hz. Muhammed’in ağzından risalenin evlere dağıtılması istenmektedir.

II. Meşrutiyet döneminde İttihatçılar ile muhalifleri karşı karşıya getiren eser, günümüzün de sorunu olan din-siyaset münasebetine ilişkin tartışmaları da beraberinde getirir. Falih Rıfkı ve Ahmet Talat’ın eser hakkında bazı yorumları bulunmaktadır. Cumhuriyet devrinde yasaklar listesine 1929’da giren eser, 1975 yasaknamesinde de yerini korumaktadır (Bilici 2001: 256).

Elde yazma bir nüshası bulunmayan eser, 1314/1896 senesinde Dersaadet’te basılmıştır. Eser, 30 sayfadan oluşmaktadır. Bir nasihatname olmasının yanı sıra dönem eleştirisi yapması açısından da bir şikayetname hüviyetinde sayılan eser üzerine İ. Gülsel Sev’in çalışması vardır (2013).