Ali Revnakî tarafından 1053/1643-44 yılında kaleme alınmış, büyük İran şairi Molla Abdurrahman Câmî’nin birinci divanının mukaddimesinin Türkçeye tercümesidir.

Revnaku’ş-Şu'arâ, aruzun "feilâtün mefâilün feilün" kalıbı ile yazılmış manzum bir giriş ile başlamaktadır. Bu bölümde kadı olduğunu dile getiren Ali Revnakî, devrin padişahı Sultan İbrahim’i medhetmekte, eserin adının Revnaku’ş-Şu'arâ olduğunu ve eseri Câmî’den tercüme ettiğini vurgulamakta, hataları için af dilemektedir.

Revnaku’ş-Şu'arâ, bir tercümeden ziyade klasik şerh eserlerinin genel özelliklerini yansıtmaktadır. Yazar, cümlelerin tercümesinden önce kelimeleri tahlil etmekte, terim anlamı olan kelimeleri ayrıntılı şekilde açıklamakta, meşhur belagatçiler ve dilcilerin tarifleri ile ayet ve hadislerden örnekler vermektedir. Ali Revnakî yer yer Molla Câmî’nin genel bir şekilde zikrettiği bazı ayet ve hadislerin arka planı ile ilgili de açıklamalarda bulunmakta, ilgili ayet veya hadisin neden söylendiği ile ilgili rivayetleri dile getirmektedir. (Kaçar 2016: 100-101)

"Arş, cünbîş, çehre, dimâğ, elsine, fermûde, gavâyet, genç, gürûh, habbezâ, hamiyet, hikmet, hil’at, ıkd, ışk, iblîs, ilâh, izzet, kasîde, künûz, mâide, makûle, me’âlî, medh, mefâtih, merkad, meşâm, meşhed, mezellet, minvâl, mizmâr, nazm, nehc, nesr, nifâk, pişgâh, revh, sâlâr, sâmî, semâ, taht, telbîs, terâvîde, tırâz, üstâd, vefâ, zümre", Ali Revnakî’nin Revnaku’ş-Şu'arâ’da tanımlarını verdiği kelimelerdir. Kur’ân-ı Kerîm’in mucizeliği, Arapça olmayan kelimelerin Arapçaya geçerkenki telaffuzu, semâ yapmak, nefsin mertebeleri gibi konular ise Revnakî’nin şiir dışında ele aldığı meselelerdendir. Molla Câmî, divanının mukaddimesinin sonunda eserinin yazılış tarihini bir muammanın içine gizlemiştir. Ali Revnakî ise eserinin sonunda bu muammayı zikrederek çözümünü yapmış, 884 tarihine ulaşmıştır. (Kaçar, 2016: 144)

Eser, Mücahit Kaçar tarafından bir bildiri ile tanıtılmış (2012), ardından 2016 yılında kitap olarak yayınlanmıştır. Metnin tıpkıbasımının yer aldığı bu çalışmada Kaçar, Molla Câmî’nin diğer eserlerini de incelemek suretiyle poetikasını ortaya koymuştur.