19. yüzyıla ait, derleyeni bilinmeyen şiir mecmuası. Derlenme tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, içindeki şairlerden hareketle eserin 19. yüzyılda meydana getirilmiş olduğu söylenebilir. 241sayfadan oluşan mecmuanın metni rika hatla yazılmıştır. 

Eserde 13-19. yüzyıl arasında yaşamış şairlere ait 480 gazel, 28 koşma, 18 müseddes, 14 muhammes, 10 murabba, 1 terci-i bend, 1 terkib-i bend ve 1 müstezad olmak üzere toplam 556 şiir mevcuttur. Mecmuadaki şair ve şiir sayıları şu şekildedir: Abdal Musa, Âkif Paşa (2), Alî Rızâ Paşa (3), Ârif (2), Azbî (34), Câhidî, Cemâlî (2), Cevâbî (2), Dertli Baba (10), Dervîş Yûnus (20), Ecrî Baba (8), Edhemî, Ehlî, Emînî (2), Emîr Sultân, Es'ad Efendi, Eşref-i Rûmî ( 2), Fasîhî, Fehîm (8), Fuzûlî (91), Gafûrî (4), Gâlib, Gaybî, Gaygusuz (3), Hâfız, Hâfız, Hâkî (10), Hanifî, Hasan Dede, Hâşim Baba (14), Hatâyî (8), Hazînî, Himmet, Hüsnî, İbrâhîm, İsmâ'îl Hakkî (23), İzzet Mollâ (11), Kâdî Baba (4), Kemâl Paşa, Konevî, Merâmî, Mir’atî Baba (10), Muhibbî (3), Nakşî, Nasuhî, Musahib Kadın, Nesîmî (68), Niyazi Mısrî (3), Perîşân Baba, Pertev Paşa, Pertevî, Pîr Sultân (4), Râgıb Paşa (4), Râmiz Paşa (2), Rûhî-i Bağdâdî (29), Sâdıkî, Safvet (2), Selâmî (6), Senâyî, Seyyid Nizâmzâde (35), Sezâyî (10), Sultan Murâd (3), Sultan Selîm (2), Sultan Vîrânî (12), Şâhî, Şem’î Baba (10), Şeyh Attâr, Şeyh Derûnî, Şeyh Oğlan, Şeyh Sâfî (4), Şeyh Vâkî, Tâceddîn Velî, Turâbî Baba (2), Uğurlı Han (2), Ümmî Sinân, Vahdetî (3), Vehhâbî, Zahmî, Zâtî (30), Zekâyî (10), Zihnî, Ziyâ Paşa.

Ravzatü’l-Eş’âr, Osmanlı ve -Hatâyî, Fuzûlî, Nesimî, Şeyh Sâfî gibi- Azeri sahasında yetişmiş şairlerin halk ve divan şiiri gelenekleri çerçevesinde yazmış oldukları şiirlerini ihtiva etmektedir. Tematik bir mecmua olan eser, Ehl-i Beyt, Kerbela hadisesi ve Alevi-Bektaşi şiirlerinden oluşmaktadır. Mecmuada yer alan murabba, muhammes, müseddes gibi nazım şekilleri daha çok Kerbelâname, muharremiye, duvazdeh gibi türlerin yazımında kullanılmıştır. Mecmuada yer alan 82 şairin çoğunluğunun Alevi-Bektaşi kültürüne yakın oluşu dikkat çekmektedir. Eserde bu çerçevede Alevi-Bektaşi geleneğinin “yedi ulu ozan”ı olarak bilinen -Yemînî dışındaki- Fuzûlî, Nesîmî, Hatâyî, Pîr Sultân Abdal, Himmet ve Sultan Vîrânî’nin; ayrıca Kalenderiyye, Haydariyye ve Bektaşiyye gibi tarikatlara mensup olanlar için kullanılan “Baba” lakabı almış Hâşim Baba, Şem’î Baba, Dertli Baba, Turâbî Baba, Perîşân Baba gibi şairlerin şiirleri yer almaktadır. Mecmua, Nesimî, Sultan Virânî, Zâtî, İzzet Mollâ, Himmet gibi kimi şairlerin yayımlanmış divanlarında bulunmayan bazı şiirlerini ihtiva etmesi bakımından önemlidir.

Ravzatü’l-Eş’âr üzerine bir doktora tezi hazırlanmıştır (Kalyon 2015).