İstanbullu Seyfî'nin Zigetvar seferini muhtasar bir şekilde tahkiye edip Sokullu Mehmed Paşa'nın medhiyesini konu alan bir kaside-i masnuasına yer verip Nihâl-i Hayâl adını verdiği eseri. 

Seyfî'nin böyle bir eser kaleme aldığını Âşık Çelebi şu cümlelerle haber vermektedir: "Sefer-i Sigetvâr’ı nazm u nesr cem' idüp Mehemmed Paşa hazretleri nâmına bir risâle-i bedî'ü’l-makâle olmışdur. Bir kasîde-i matbû'a-i masnû'a derc itmişdür, cemî'-i sanâyi'-i bedî'iyyei cem' itdükden sonra anlardan zâ’id meziyyet-i zâ’ideyi câmi' niçe sanâyi' îrâd itmişdür ki fusahâ-yı Arab ve büleğâ-yı 'Acem sibâk u siyâk-ı sâbıkada sebkat itmişdür" (2018: 442).

Bu bilgiler çerçevesinde yapılan aramalar neticesinde Manisa İl Halk Kütüphanesi 2965/34 numarada 170b-172a arasında "Nihâl-i Hayâl-i Seyfî" başlıklı bir kaside-i masnuanın kaydedildiği görülmüştür. Aynı şekilde Kütahya Vahid Paşa Kütüphanesi 1566/2 numarada kayıtlı bulunan eserin de Seyfî mahlaslı bir şairin Nihâl-i Hayâl'ı adıyla kaydedildiği müşahede edilmiştir. Bu ikinci nüshada bahsi geçen kaside-i masnua eserin sonunda yer almaktadır. Bu iki nüsha incelendikten sonra tam olduğu düşünülen Vahid Paşa Kütüphanesi'ndeki nüshası dikkate alındığında eserin Âşık Çelebi'nin bahsettiği muhtevada kaleme alındığı görülmüştür. 

Tam olan nüshasına göre eser Arapça bir hamdele ve salvele cümlesinden sonra birer manzume ile de yinelenen münşiyane tarzda birer hamdele (tevhid) ve salvele (naat) ile devam eder. Sonrasında "der-Evsâf-ı Sultân..." başlığı altında devrin padişahı Kanunî Sultan Süleyman'ın övgüsü, manzum ve mensur olarak yapıldıktan sonra "der-Sitâyiş-i Vezîr-i A'zam u Ekrem..." başlığı altında da aynı şekilde Sadrazam Sokullu Mehmed Paşa'nın övgüsüne yer verilmiştir. Paşa'nın övgüsüne hasredilen kısımdan itibaren eser Türkçe olarak devam eder. Paşa'nın övgüsünden sonra yazar sözü onun Zigetvar seferine getirip oldukça muhtasar bir şekilde bu seferi sebeplerinden başlayarak tahkiye edip bu kısmı padişahın vefatı ile sonlandırıp yine Farsça bir manzume ile onun mersiyesini kaleme alır. Bu manzumeden sonra yazar Mehmed Paşa'nın seferin bundan sonraki gidişatına başarıyla önderlik edip seferin zaferle sonuçlanmasına vesile olmasından bahseder. Seferin anlatımını sona erdirdikten sonra Seyfî sözü kendisine getirip bu seferde Paşa'nın maiyetinde bulunmak hasebiyle seferde bizzat bulunduğunu ifade edip hamisinin bu seferdeki menakıbından denizden bir damla mesabesiyle manzum ve mensur olarak bahsetmek istediğini belirtir. 

Eserin bu ilk kısmından sonra Seyfî eserinin sonunda kaydettiği ve belki de asıl eser olmak üzere yazdığı kaside-i masnuadaki "sanâyi-i bedîiyye"yi izah eder. Bu izahattan sonra da bahsi geçen kaside-i masnuaya yer verip her bir beytin kenarında hangi sanata başvurulduğunu belirtir. 57 beyitten oluşan bu kasidenin her bir beyti, yazarının verdiği bilgiye göre, ebced hesabıyla Mehmed Paşa'nın sadrazam olduğu tarihi vermektedir. Bağlamı dikkate alındığında eserin Zigetvar seferinin sonuçlandığı 974 (1566) yılında yazıldığı anlaşılmaktadır.  

Şairin hayatı için bk. "Seyfî, Seyfullah Seyfî Efendi". Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/seyfi-seyfullah-seyfi-efendi