Salih Nihânî’nin yazdığı ve oğlu Müslim Penâhî tarafından matbu hale getirilmiş olan eser. Besmele’yle başlayan ve "fâilâtün fâilâtün fâilün" kalıbıyla kaleme alınan bu mevlid, toplam 320 beyitten oluşmaktadır. Eserin sonunda şairin Divan’ından alınan na’ti de sayıya dahil ettiğimizde beyit sayısı 327’yi bulmaktadır.

Mevlid'in ilk on iki beyti münâcâttır. Bundan sonra mevlidi yazma sebebine yer veren şair, daha önce Muhyî ve Şemseddin Sivâsî gibi büyük zatların mevlid yazdığını hatırlatarak kendisinin yazmış olduğu mevlidin bir yâdigâr olarak kaleme alındığını ifade eder. Daha sonra eserde yedi beyitlik bir gazele yer verir. Yazılan diğer mevlidlerde olduğu gibi Hz. Peygamber’in nûrunun (Nûr-ı Muhammedî) yaratılması ve geçirdiği merhaleler uzun uzadıya anlatılmaktadır. Bu kısım toplam 171 beyitten oluşmaktadır ve mevlidin en uzun bölümünü de burası teşkil eder. Bundan sonra Hz. Peygamber’in doğumunu anlatan şair, bu bölüm içerisinde yine yedi beyitten oluşan ve “Medhü’n-Nebî Aleyhi’s-selâm” başlığını taşıyan bir gazele yer verir. Bu gazel “Esmâü’n-Nebî” özelliğini taşımaktadır. Velâdet kısmından sonra ise “merhabâ” faslı başlamaktadır. Bu fasıldan sonra gazel tarzında otuz ve devamında mesnevî tarzında yirmi beyitlik bir dua ile eser son bulmaktadır. Bu duanın beş beyti de Sultan II. Abdülhamid’e ayrılmıştır.

1308/1890 tarihinde İstanbul’da Matbaa-yı Âmire’de basılmıştır. Mevlid, 2. sayfadan başlamaktadır.

Şairin biyografisi için bk. “Nihânî, Muhammed Sâlih”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/nihani-muhammed-salih