Mehmed Celâl’in ilk kez 1893 yılında Asır Kütüphanesi Âlem Matbaası’nda yayınlanan hikâyesi. Eser üç bölümden oluşur. Yazar, hikâye başlamadan “ifade” başlığı taşıyan kısa bilgilendirme notunda konuyu Belçikalı bir gazeteden aldığını söyleyip hikâyesini gerçekçi bir zemine yerleştirir ve böylece inandırıcılığı arttırmış olur.

Birinci bölümde bir annenin boğularak ölen oğlu Albert’e duyduğu acı ve hasret anlatılmaktadır. Anne ölen oğlunun odasına girip ondan geriye kalan notları karıştırdığında bir mektuba tesadüf eder ve mektubu gözyaşlarıyla ıslatıp okumaya başlar. İkinci bölüm bu mektubun kendisiyle açılır. Mektubu yazan Albert’in sevgilisi Rosa’dır. Rosa, bir tiyatro oyuncusudur. Oynadığı oyun ile kaderinin benzeşeceğini henüz bilmeyen Rosa sevdiğine kavuşmanın hayallerini kurar. Romeo ve Juliet oyununu oynadığı esnada söz verdiği halde gelmeyen Albert’e olan sitemini anlattıktan sonra yeni bir buluşma ayarlayarak bitirir mektubu. Bu hisli mektubu okuyan anne buluşma yerine gitmeye karar verir. Bu buluşmanın gerçekleştiği üçüncü bölüm anne ve kızın kavuşmasıyla noktalanır. Evvela kıza çekingen bir şekilde yaklaşıp onu Rosa olduğunu öğrenen anne Albert’in bu buluşmaya gelemeyeceğini, onun çok uzaklara gittiği söyler. Fakat buna inanmayan içli kız annenin gözlerinde Albert’i görüp gerçeği öğrenir. Anne Albert’in öldüğünü itiraf eder. Rosa, Albert’in yaşadığı evde hizmetçi olmayı ister, oğlunu kaybeden anne bir kız kazanmış olur.

Yazarın biyografisi için bk. "Mehmet Celal". Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/mehmet-celal