Halvetiyye tarikatının Anadolu'ya hicreti, orada yayılışı, tarikatın adab ve ilkeleri ile Halvetiyye'nin önde gelen mürşitlerinin menkıbelerinin anlatıldığı eser. Eser, katalog kayıtlarında "Tezkiretü'l-Halvetiyye, Risâle-i Tarîkat-ı Halvetiyye, Risâle-i Yûsuf Bin Yâkub, Menâkıb-ı Evliyâ " gibi birçok adla kaydedilmiştir. Ayrıca eser, "Menâkıb-ı Şerîf ve Tarîkatnâme-i Pîrân ve Meşâyih-i Tarîkat-ı ‘Aliyye-i Halvetiyye" adıyla 1290/1873 yılında basılmıştır. Eserin müellifi Yanyalı Yûsuf b. Yakûb'dur. Ancak bu zât kimi zaman Şeyh Sünbül Sinan (ö. 936/1529) ile karıştırılmış ve eser Sünbül Sinan'a da nispet edilmiştir. (Karahan: 25) Eserin tam olarak ne zaman yazıldığı bilinmemekle birlikte müellifin babası Yakûb Germiyânî'nin vefatıyla (979/1571-72) Yûsuf b. Yakûb'un vefat (989/1581-82) ettiği yıllar arasında yazıldığı tahmin edilmektedir (Karahan 2016: 39). Müellif, dönemin padişahının hâlis kullarından olduğunu beyan için bir risale kaleme almak istediğini ifade etmiştir. Bu amaçla Halvetiyye'nin Anadolu'da yayılış sebebinin ne olduğunu, buna kimlerin neden olduğunu ve Halvetiyye'nin Anadolu'da şöhret bulmuş, önde gelen halifelerinin kimler olduğunu vurgulamak için söz konusu eseri yazdığını belirtmiştir. Eser, III. Murad'a (ö. 1003/1595) sunulmak üzere kaleme alınmıştır.

Mensur olarak yazılan; ancak arada manzumelerin de yer aldığı eser, klasik geleneğe uygun bir şekilde hamdele ve salvele ile başlamaktadır. Daha sonra Hakk'a vasıl olan tarikatların çokluğu vurgulanıp Halvetiyye tarikatının yüceliği, bu tarikatın Hz. Peygamber'den bu zamana kadar korunduğu ve bozulmadığı ifade edilmiştir. Halvetiyye meşayıhının zahiri ve batıni ilimlere vukûfiyeti vurgulanmış ve tarikatının silsilesi zikredilmiştir. Aslında bu tarikat erbabının her birinin menkıbelerinin ayrı bir kitap olarak yazılması gerektiği ifade edilse de eser, Halvetiyye ile ilgili genel bir çerçeve oluşturmak amacıyla muhtasar bir şekilde kaleme alınmıştır. Eserde, ayet ve hadislerden faydalanılmış; Halvetiyye mürşitlerinin devrin yöneticileriyle olan ilişkilerine değinilmiştir. Halvetiyye silsilesinin Çelebi Efendi'ye (ö. 899/1494) ulaşmasıyla birlikte onun hayatı, seyr-i sülûk yolculuğu, eğitimi, halifeleri hakkında bilgi verilmiş ve Çelebi Efendi'nin kutsiyeti vurgulanmıştır. Daha sonra Çelebi Efendi'nin halifesi Sünbül Sinan'ın hayatı, evliliği, kerametleri ve menkıbeleriyle ilgili bilgiler verilmiştir. Bundan sonra Merkez Efendi'ye (ö. 959/1552) geçilmiş; onun adı, lakabı, doğum yeri vb. bilgiler verilmiş; seyr-i sülûk yolculuğuna değinildikten sonra menkıbeleri anlatılmıştır. Son olarak Şeyh Yakûb Efendi'nin hayatı, kerametleri, menkıbeleri hakkında çeşitli bilgilere yer verilmiştir. Hâtime kısmında Yûsuf b. Yakûb; nefsin, dünya ve şeytanın şerrinden korunmak için Allah'a niyazda bulunmuş ve Allah'ın kendisini dört kapı (şeriat, tarikat, marifet ve hakikat) üzere münevver kılması için dua etmiştir.

Eser üzerine Osman Gürses (1989) tarafından lisans bitirme; Emine Karahan (2016) tarafından ise yüksek lisans tezi yapılmıştır.