Dımaşkî’nin Kitâbü’l-Âdâb ve’s-Siyâse fî ‘İlmi’n-Nazar ve’l-Firâse adlı Arapça kıyâfet-nâmesinin Muhammed Bin İyâs tarafından yapılan tercümesi. İnsanın dış görünüşünden yola çıkarak karakteri hakkında birtakım belirlemelerde bulunma anlamına gelen kıyâfet ilmi Batı ve Doğu kültürlerinde çokça rağbet görmüştür. Türk edebiyatında da özellikle Arapça eserlerin etkisiyle telif ya da tercüme birçok kıyâfet-nâme kaleme alınmıştır. Bunlar arasında Dımaşkî’nin kıyâfet-nâmesinin çevirileri önemli yer tutmaktadır. Eserin farklı tercümeleri ve bu tercümelerin nüshaları Dımaşkî’nin eserine olan rağbeti göstermektedir. Tespit edilebildiği kadarıyla Şaban-ı Sivrihisarî, Muhammed Bin İyâs ve Silistrevî’nin tercümeleri ile mütercimi bilinmeyen bir tercüme olmak üzere eserin dört çevirisi bulunmaktadır.

Kıyâfet ilmine getirilen deliller eserde on başlık altında sıralanmıştır: Âyet-i kerime; Hâtemü’l-Enbiyânun hadîs-i sahîhi; ‘akl-ı kâmile; mizâc; Hükemâ-yı ‘azâmdan ve ‘ulemâ-yı kirâmdan yedi kişinün kelimâtı (Eflâtûn Hakîm, Aristotâlîs Hakîm, Mansûr Hâcib Hakîm, Hakîm Muhammed-i Râzî, Îlâvûs Hakîm, İmâm İdrîs-i Şâfi’î, Şeyh Muhyiddîn-i A’râbî); ‘avâmü’n-nâsun ‘aklı yitişdügi yir; teşbîh; ashâb-ı tarîkat ve evtâd-ı hakîkat ‘ulûm-ı mükâşefe ile, ‘akl-ı müşerrefe-i sâfiyye ile ‘âlem-i kudsîden nazar idüp ma’rifet-i ilahî tecellî nûrıyla böyle zuhûr itmişdür; ehl-i tevârîh ve nakl-i kelimât-ı mülûk-ı ‘azâm; ata ile ana[nun] (…) tecribe kuvveti.

16. yüzyılda istinsah edildiği tahmin edilen Kıyafet-nâme, 26 bap üzerine kuruludur. Baş; saç; yüz; alın; kaş; göz; kulak; burun; agız ve dudak ve diş; yanak ve sakal ve enek; boyun; omuz; bâzû ve dirsek ve bilek; el ve parmak ve tırnak; gögüs ve karın; arka; bud ve yan başları ve oturak yirleri; diz gözi ve baldır ve ayak parmakları; boy ve yürimek; âvâz ve gülmek; avuç içinde olan ‘alâmetler; benler; parmaklarun gınâ ve fakr ciheti; ‘ömr uzunlugun ve kısalıgun ‘alâmeti; ekâlîm-i seb’anun halkı; hayvânât ve tuyûrât ve haşerât-ı arz. Her bap, itidal üzerine konumlandırılmış ve aşırılıkların ahlâken olumsuzluğa işaret ettiği belirtilmiştir.

Sekiz nüshası tespit edilen Kıyafet-nâme’nin Süleymaniye Kütüphanesindeki nüshası üzerine İnan Gümüş tarafından bir makale kaleme alınmış (2021); İnebey Yazma Eserler Kütüphanesi Haraççıoğlu Kitaplığında bulunan nüshası üzerine ise Çetin Can tarafından bir yüksek lisans tezi hazırlanmıştır (2019).