Türk şiirinde Sebk-i Hindî’nin en önemli temsilcilerinden kabul edilen Nâ’ilî tarafından yetiştirilen Tâ’ib Mehmed Çelebi’nin eseridir. Divan'da üç kaside, üç terkîb-bend, 169 gazel, iki kıt’a-i kebîre, yedi rubaî, bir kıt’a olmak üzere toplam 185 şiir yer alır. Konuları bakımından ele alınırsa divanda miraciye, temmuziye tarzında naat, münâcât, niyaz-nâme, maktel, hazaniye ve naat mevcuttur. İlk bölümde kaside ve terkîb-bendler bulunur, “Dîvân-ı Tâ’ib Efendi” başlığını taşıyan ikinci kısımda gazeller ve iki kıt’a-i kebîre, “Rubâ’iyât” başlığını hâvî üçüncü bölümde ise rubaîler ile bir kıt’a mevcuttur.

Tâ’ib’in şiirleri dil yönünden ağırdır. Özellikle kasideler ve terkîb-bendlerden oluşan ilk bölümde kullanılan dil, yoğun olarak Arapça, Farsça kelime ve terkip ihtiva eder. Tâ’ib, Sebk-i Hindî gereği olarak birleşik kelime türetmesi ve genişletilmiş tamlamalar kullanmasıyla klâsik üslûptan ayrılır. Hint Üslubu’nun tezahürü olan bâkir hayallerin dikkat çektiği divanda dilin ağırlığının yanı sıra sözdizimi de algılamayı zorlaştıracak biçimde girifttir. Girift manalardan başkaca atlamalı hayaller de şiirlerin anlaşılmasını güçleştirmektedir. 

Tâ’ib’in mürettep divanının bilinen yegâne nüshası Türk Dil Kurumu Kütüphanesi, Yz A 378 numaradadır. Söz konusu nüsha, kütüphane katalogunda  18. asır şairlerinden Osman-zâde Tâ’ib’e izafe edilmiştir. Tâ’ib Mehmed Çelebi’nin mecmualarda bulunan kimi şiirleri de sair bazı çalışmalarda hataen Osman-zâde Tâ’ib’e ait olarak değerlendirilmiştir. Güler Doğan Averbek, Tâ’ib Dîvânı üzerine bir yüksek lisans tezi hazırlamış (2003) ve  daha sonra divan metni neşredilmiştir (Doğan Averbek 2019).

Şairin biyografisi için bk. “Tâ'ib, Mehmed Çelebi”. Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü. http://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/taib-taib-mehmed-celebi